1.6 milionë votues, mbi 30 milionë euro kosto administrimi, miliona euro për teknologjinë në zgjedhje, miliona euro për një sistem online që arrin dot të informojë, 93 KZAZ me 651 komisionerë partiakë, 372 x 2 numërues nga 4 parti, 5225 qendra votimi dhe pas 7 ditësh ende nuk janë numëruar votat! Pa llogaritur ankimimet. Nuk e dimë ende dhe nuk kemi dakordësi as sa votues realë kemi. Absurde. Pa sens. Ne më shumë harxhojmë kohë dhe energji të numërojmë sesa të mendojmë gjatë zgjedhjeve për votën apo të votojmë! Standardi? Vende europiane me mbi 80 milionë votues duan maksimumi 3-10 orë, ne me javë e javë!
Procesi i numërimit është kthyer në telenovelë live çdo ditë në të gjitha TV-të. Me shumë seri, me të njëjtit aktorë, të njëjtin skenar, të një njëjtat skena dhe të njëjtin fund. Për miratimin e buxhetit të shtetit u deshën 14 minuta. Për ca vota në zarfa ditë e ditë. Me numërues që ngjasojnë me trupat speciale 326 dhe ministra e politikanë që luajnë rolin e rojës dhe tifozave. Po ashtu, jo vetëm nuk gjenden dy veta në parti, në media e KQZ që bien dakord për shifrat që publikohen, por ne vijojmë ta trajtojmë përqindjen e pjesëmarrjes në zgjedhje, si historia e lekut shqiptar, i ri / i vjetër me një të diferencë të madhe në mes. Pa llogaritur faktin se në KQZ dy strukturat drejtuese e intepretojnë Kodin Zgjedhor sikur kemi të bëjmë me dy ligje të ndryshme në vende të ndryshme.
Ky proces po mbyllet, por ky vend ka nevojë jetike për reformim të sistemit përfaqësues, të sistemit zgjedhor, të administrimit të zgjedhjeve, të demilitantizimit të shoqërisë, depolitizimin e institucioneve dhe investim në kulturë politike dhe në raportet me votën/sovranitetin/legjitimitetin.
Nga Afrim Krasniqi
