Pesë dekada pas rikthimit të dënimit me vdekje në Shtetet e Bashkuara, debati mbi këtë praktikë mbetet i hapur. Austin Sarat, profesor i jurisprudencës dhe shkencave politike në Amherst College, argumenton se sistemi ka dështuar të garantojë drejtësi dhe se përvoja e 50 viteve të fundit e ka vërtetuar këtë.
Më 2 korrik 1976, Gjykata Supreme e SHBA-së, me vendimin në çështjen Gregg kundër Georgia, lejoi rikthimin e dënimit me vdekje, pasi katër vite më parë e kishte pezulluar për shkak të mënyrës arbitrare dhe diskriminuese me të cilën zbatohej.
Sipas Sarat, gjyqtarët besuan se procedurat e reja ligjore do të siguronin vendime më të drejta, por realiteti ka treguar të kundërtën. Ai sjell si argument të dhënat e Death Penalty Information Center, sipas të cilave që nga viti 1973 janë shpallur të pafajshëm 202 persona që kishin përfunduar në korridorin e vdekjes, ndërsa studime të tjera vlerësojnë se të paktën 4% e të dënuarve me vdekje mund të kenë qenë të pafajshëm.
Profesori thekson se diskriminimi racor dhe paragjykimet vazhdojnë të ndikojnë në vendimmarrje, duke e bërë të pamundur krijimin e një sistemi plotësisht të drejtë. Ai kujton edhe qëndrimin e ish-gjyqtarit të Gjykatës Supreme Harry Blackmun, i cili në vitin 1994 deklaroi se asnjë formulë ligjore nuk mund të garantojë drejtësi të barabartë kur vendoset për jetën ose vdekjen e një njeriu.
Në përfundim, Sarat argumenton se përvoja e gjysmëshekullit të fundit tregon se dënimi me vdekje mbetet i cenueshëm nga gabimet dhe subjektiviteti, ndaj duhet të hiqet përfundimisht nga sistemi amerikan i drejtësisë.
