Gjyqi ndaj Lindsay Clancy, nënës amerikane të akuzuar për vrasjen e tre fëmijëve të saj, ka hyrë në fazën vendimtare, ndërsa juria përballet me pyetjen kryesore të çështjes: A ishte 36-vjeçarja penalisht përgjegjëse për veprimet e saj në momentin e krimeve?
Mbrojtja nuk kundërshton faktin se Clancy vrau tre fëmijët e saj. Debati gjyqësor është përqendruar te gjendja e saj mendore dhe nëse ajo ishte në gjendje të kuptonte natyrën dhe pasojat e veprimeve që po kryente.
Ngjarja e rëndë ndodhi më 24 janar 2023, në shtëpinë e familjes në Duxbury, Massachusetts. Viktimat ishin Cora, 5 vjeçe, Dawson, 3 vjeç, dhe Callan, vetëm 8 muajsh.
Clancy është deklaruar e pafajshme për shkak të mungesës së përgjegjësisë penale. Avokatët e saj argumentojnë se ajo vuante nga një sëmundje e rëndë mendore dhe se në momentin e vrasjeve ndodhej në një gjendje psikotike që e kishte shkëputur nga realiteti.
Prokuroria pranon se gruaja kishte probleme të shëndetit mendor, por argumenton se ato nuk e kishin privuar nga aftësia për të kuptuar veprimet e saj. Sipas akuzës, mënyra se si ajo veproi para dhe gjatë krimeve tregon planifikim dhe një nivel të konsiderueshëm kontrolli.
Pas pesë javësh dëshmi, gjatë të cilave janë dëgjuar më shumë se 70 dëshmitarë të prokurorisë dhe 10 të mbrojtjes, juria duhet të vendosë nëse Clancy mund të konsiderohet penalisht përgjegjëse.
Çfarë ndodhi më 24 janar 2023?
Pasditen e asaj dite, Lindsay Clancy ndodhej në shtëpi së bashku me bashkëshortin e saj, Patrick Clancy, dhe tre fëmijët.
Patrick u largua nga banesa për të marrë ushqim dhe ilaçe. Prokuroria pretendon se Lindsay e dërgoi atë jashtë në mënyrë që të mbetej vetëm me fëmijët.
Gjatë kohës që bashkëshorti ishte larg, Clancy mbyti tre fëmijët duke përdorur shirita ushtrimesh.
Më pas ajo tentoi t’i jepte fund jetës duke u vetëtherur dhe duke u hedhur nga dritarja. Rënia i shkaktoi dëmtime të rënda në shtyllën kurrizore dhe e la të paralizuar. Për këtë arsye, gjatë gjyqit ajo paraqitet në karrige me rrota.
Kur Patrick u kthye në banesë, e gjeti bashkëshorten të plagosur rëndë jashtë shtëpisë. Kur e pyeti se ku ndodheshin fëmijët, ajo i tha se ishin në bodrum.
Patrick zbriti dhe gjeti tre fëmijët. Cora dhe Dawson kishin humbur jetën, ndërsa Callan u transportua në një spital në Boston, ku ndërroi jetë disa ditë më vonë.
Sipas mjekut ligjor, shkaku i vdekjes së fëmijëve ishte asfiksia.
Një prej momenteve më të rënda të procesit gjyqësor ishte dëgjimi i telefonatës së Patrick me shërbimet e emergjencës, gjatë së cilës ai dëgjohet i tronditur duke kërkuar ndihmë për fëmijët.
Mbrojtja: Clancy ishte në gjendje psikotike
Strategjia e mbrojtjes është përqendruar kryesisht te gjendja mendore e Lindsay Clancy në javët dhe muajt përpara vrasjeve.
Patrick dëshmoi se pas lindjes së fëmijës së tretë, gjendja e bashkëshortes së tij ishte përkeqësuar ndjeshëm, duke e përshkruar atë periudhë si një rënie të vazhdueshme të gjendjes së saj.
Sipas dëshmive, Clancy kishte humbur peshë, ishte bërë tepër e dëshpëruar, kishte probleme me gjumin dhe kishte kërkuar vazhdimisht ndihmë mjekësore.
Në javët përpara vrasjeve ajo kishte qëndruar gjithashtu në një spital psikiatrik dhe kishte shprehur mendime për vetëvrasje.
Gjatë gjyqit është dëshmuar se asaj i ishin përshkruar më shumë se një duzinë ilaçesh psikiatrike gjatë trajtimit, megjithëse kjo nuk nënkupton se ajo i kishte përdorur të gjitha njëkohësisht.
Nëna e saj, Paula Musgrove, dëshmoi se Lindsay ishte bërë paranojake dhe besonte se ilaçet po ndikonin rëndë në mendjen e saj. Sipas nënës, rreth një muaj përpara ngjarjes, Clancy kishte shprehur edhe frikën se mund t’u bënte keq fëmijëve.
Motra e saj dëshmoi ndërkohë se Lindsay kishte mendime të përditshme për vetëvrasje.
Psikiatri Philip Resnick, i thirrur si dëshmitar nga mbrojtja, argumentoi se Clancy ishte në një gjendje psikotike dhe delirante në momentin kur vrau fëmijët.
Sipas tij, ajo kishte arritur të besonte se duke i vrarë fëmijët, në të vërtetë po i “mbronte” ata.
Një tjetër element i rëndësishëm i mbrojtjes është deklarimi i Clancy-t se kishte dëgjuar një zë mashkullor që e urdhëronte të vriste fëmijët. Avokatët pretendojnë se bëhej fjalë për një halucinacion dëgjimor të lidhur me një episod psikotik.
Prokuroria: Veprimet tregojnë planifikim dhe kontroll
Prokuroria ka kundërshtuar argumentin se Clancy kishte humbur plotësisht aftësinë për të kontrolluar ose kuptuar veprimet e saj.
Psikiatri Gregory Shatov argumentoi se mënyra se si Clancy kishte përshkruar zërin që pretendonte se dëgjonte nuk tregonte domosdoshmërisht humbje të plotë të kontrollit.
Sipas tij, zëri nuk i kishte treguar asaj se ku duhej t’i vriste fëmijët, në çfarë rendi apo se çfarë mjeti duhej të përdorte.
Për prokurorinë, fakti që Clancy kreu një seri veprimesh të njëpasnjëshme është tregues se ajo ruante një nivel kontrolli mbi sjelljen e saj.
Në gjyq dëshmoi gjithashtu psikiatrja Jennifer Tufts, e cila e kishte trajtuar Clancy-n në më shumë se 12 seanca përgjatë një periudhe prej rreth pesë muajsh. Ajo deklaroi se gjatë seancave nuk kishte konstatuar shenja të psikozës.
Prokuroria ka theksuar gjithashtu se Clancy nuk kishte raportuar më parë te profesionistët e shëndetit mendor se dëgjonte zëra.
Polemika për besimin fetar
Në ditët e fundit të gjyqit pati edhe një përplasje lidhur me referencat e prokurorisë ndaj besimit katolik të Clancy-t.
Prokuroria e kishte pyetur atë nëse ishte në dijeni se vrasja konsiderohej një “mëkat i rëndë” nga Kisha Katolike.
Mbrojtja kërkoi shpalljen e procesit të pavlefshëm për shkak të këtyre referencave.
Gjykatësi William Sullivan e rrëzoi kërkesën, por udhëzoi jurinë që të mos i merrte në konsideratë deklaratat që lidheshin me besimin fetar të Clancy-t.
Teoritë për bashkëshortin dhe çfarë tregojnë provat
Rasti ka shkaktuar debat të madh edhe në rrjetet sociale, ku janë përhapur teori që vënë në pikëpyetje rolin e Patrick Clancy-t.
Megjithatë, Patrick nuk është konsideruar i dyshuar nga hetuesit dhe nuk janë bërë publike prova që ta lidhin atë me vrasjet.
Provat e paraqitura gjatë procesit tregojnë se ai ndodhej jashtë shtëpisë kur ndodhën krimet. Kamerat e sigurisë e kanë filmuar në një farmaci dhe më pas në një restorant, ndërsa të dhënat telefonike dhe prova të tjera janë përdorur për rindërtimin e lëvizjeve të tij.
As mbrojtja e Lindsay Clancy-t nuk pretendon se Patrick ishte autori i vrasjeve. Vetë Lindsay ka pranuar se ishte ajo që vrau fëmijët.
Avokati i Patrick i ka cilësuar teoritë që qarkullojnë në internet si të rreme dhe shpifëse, duke deklaruar se ato kanë sjellë pasoja reale për familjen.
Vendimi që duhet të marrë juria
Çështja që juria duhet të zgjidhë nuk është thjesht nëse Lindsay Clancy vuante nga probleme të rënda të shëndetit mendor.
Pyetja vendimtare është nëse, për shkak të gjendjes së saj mendore, ajo kishte humbur aftësinë për të kuptuar natyrën kriminale ose moralisht të gabuar të veprimeve të saj, apo aftësinë për ta përshtatur sjelljen me kërkesat e ligjit.
Sipas rregullave që zbatohen në Massachusetts, barra për të provuar se Clancy ishte penalisht përgjegjëse i takon shtetit.
Nëse shpallet fajtore për vrasje të shkallës së parë, ajo përballet me burgim të përjetshëm pa mundësinë e lirimit me kusht.
Nëse juria arrin në përfundimin se ajo nuk ishte penalisht përgjegjëse, kjo nuk nënkupton automatikisht lirimin e saj. Në varësi të gjendjes, Clancy mund t’i nënshtrohet trajtimit në një institucion psikiatrik.
Rasti ka tërhequr vëmendje të madhe edhe jashtë sallës së gjyqit. Qindra persona kanë shprehur mbështetje për Clancy-n, ndërsa çështja ka nxitur një debat më të gjerë mbi shëndetin mendor të grave pas lindjes.
Në fund, juria përballet me pyetjen që qëndron në qendër të të gjithë procesit: A e kuptonte Lindsay Clancy natyrën dhe rëndësinë e veprimeve të saj kur vrau tre fëmijët, apo ndodhej në një episod aq të rëndë psikotik sa nuk mund të konsiderohej penalisht përgjegjëse?
