Vatikani e ka cilësuar dëmtimin e mjedisit jo vetëm si problem shkencor, politik apo ekonomik, por edhe si çështje morale dhe shpirtërore.
Komisioni Ndërkombëtar Teologjik publikoi më 2 shtator dokumentin “Kujdesi për shtëpinë tonë të përbashkët: Një përgjigje e përgjegjshme dhe vëllazërore ndaj Zotit Trini”. Teksti u publikua pasi mori mbështetjen e shumicës së anëtarëve të Komisionit dhe iu paraqit Papa Leonit XIV.
Në dokumentin prej më shumë se 29 mijë fjalësh propozohet përdorimi i shprehjes “mëkat kundër krijimit dhe Krijuesit”, duke zhvilluar më tej termin “mëkat ekologjik” të përdorur më parë nga Papa Françesku.
Sipas dokumentit, ndotja, shfrytëzimi i tokës, humbja e biodiversitetit dhe shkatërrimi mjedisor i shkaktuar nga luftërat dëmtojnë natyrën, njerëzit dhe brezat e ardhshëm. Vatikani nënvizon se pasojat më të rënda shpesh i përballojnë vendet dhe komunitetet më të varfra, edhe pse kanë kontribuar më pak në krizën ekologjike.
Një pjesë e veçantë i kushtohet popujve indigjenë dhe traditave të tyre, të cilat e shohin njeriun si pjesë të botës së gjallë dhe jo si qenie të shkëputur prej saj. Dokumenti vlerëson mësimet e tyre për respektimin e tokës, ujit, bimëve, kafshëve dhe përgjegjësinë ndaj brezave që do të vijnë.
Teksti bën thirrje edhe për bashkëpunim mes feve të ndryshme, duke evidentuar vlera të përbashkëta si ndërvarësia e jetës, respekti për qeniet e gjalla dhe përgjegjësia e njeriut ndaj natyrës.
Përgjegjësia mjedisore, sipas Vatikanit, nuk u përket vetëm institucioneve. Ajo lidhet edhe me zgjedhjet e përditshme, mënyrën e konsumit, raportin me punën dhe pushimin, si dhe kujdesin për njerëzit më të cenueshëm.
Mesazhi qendror është i qartë: dëmtimi i planetit nuk është vetëm dështim i politikave mjedisore, por edhe shkelje e përgjegjësisë morale të njeriut ndaj krijimit dhe brezave të ardhshëm.
