Një skenë e rrallë dhe prekëse është dokumentuar në ujërat pranë Gold Coast, në Australi, ku një balenë humpback është parë duke qëndruar pranë këlyshit të saj të lindur të vdekur, duke e prekur vazhdimisht dhe duke refuzuar të largohej prej tij.
Studiuesit që vëzhguan ngjarjen thonë se balena nënë qëndroi në kontakt me trupin e këlyshit për të paktën 90 minuta. Ajo e prekte me pendët e saj dhe qëndronte pranë tij, në një sjellje që shkencëtarët e interpretojnë si të ngjashme me atë që te kafshët njihet si reagim ndaj humbjes.
Rasti është veçanërisht i rëndësishëm sepse konsiderohet dokumenti i parë shkencor i një sjelljeje të tillë te balenat humpback. Reagime të ngjashme ndaj vdekjes së të vegjëlve janë regjistruar më parë te cetace të tjerë, veçanërisht te delfinët dhe orkat, por jo në këtë mënyrë te balenat humpback.
Pamjet u regjistruan gjatë sezonit të migrimit, kur mijëra balena kalojnë përgjatë bregdetit lindor të Australisë. Studiuesit vunë re fillimisht se nëna po qëndronte jashtëzakonisht afër këlyshit dhe më pas kuptuan se ai nuk ishte gjallë.
Ajo që e bën episodin edhe më të pazakontë është sjellja e nënës pas humbjes. Në vend që të largohej, ajo vazhdoi të qëndronte pranë trupit, duke e prekur dhe duke ruajtur kontaktin fizik me të.
Shkencëtarët tregohen të kujdesshëm me përdorimin e fjalës “zi”, pasi nuk mund të përcaktohet me siguri se çfarë përjeton emocionalisht një kafshë. Megjithatë, sjellja e dokumentuar përputhet me atë që literatura shkencore e përshkruan si sjellje epimeletike — kur një kafshë qëndron pranë, prek ose përpiqet të mbështesë një individ të vdekur apo të paaftë të së njëjtës specie.
Rasti u jep studiuesve një tjetër dritare për të kuptuar jetën sociale dhe reagimin e cetaceve ndaj humbjes, një fushë ku ende ka shumë pikëpyetje.
Dhe këtë herë, përgjigjja erdhi nga një skenë e thjeshtë në oqean: një nënë që, edhe pasi këlyshi kishte vdekur, vazhdonte të qëndronte pranë tij.
