Francis Clifford Smith, i konsideruar si një prej të burgosurve më jetëgjatë në historinë e Shteteve të Bashkuara, ka vdekur në moshën 101-vjeçare, pasi kaloi më shumë se shtatë dekada pas hekurave për një vrasje për të cilën deri në fund këmbënguli se ishte i pafajshëm.
Historia e tij bëhet edhe më e pazakontë nga fakti se Smith ishte planifikuar të ekzekutohej tetë herë. Tetë herë ekzekutimi u shty, ndërsa dënimi me vdekje iu ndryshua përfundimisht në burgim të përjetshëm.
Smith vdiq në gjumë më 25 qershor 2026, në një institucion të sigurisë së lartë për të moshuarit në Rocky Hill, Connecticut, ku ndodhej nën lirim të mbikëqyrur. Ishte vetëm pak muaj larg ditëlindjes së tij të 102-të.
Gjithçka kishte nisur 76 vjet më parë.
Smith ishte 25 vjeç kur u dënua në vitin 1950 për vrasjen e Grover Hart, një roje nate 68-vjeçare në Indian Harbor Yacht Club në Greenwich, Connecticut.
Hart u vra me armë zjarri në orët e para të 23 korrikut 1949, gjatë një grabitjeje në klubin e jahteve. Smith dhe një tjetër person u lidhën me ngjarjen, ndërsa ai u shpall fajtor për vrasje të shkallës së parë dhe u dënua me vdekje në karrigen elektrike.
Por Smith nuk e pranoi asnjëherë se kishte kryer vrasjen.
Provat që e lidhnin me krimin ishin kryesisht rrethanore. Policia gjeti një pistoletë, bizhuteri dhe sende të vjedhura nga klubi brenda një Cadillac-u gri të parkuar pranë një kafeneje në Brewster të Nju Jorkut. Smith ishte parë pranë kafenesë pak përpara se policia të gjente makinën, ndërsa dëshmitarë deklaruan se e kishin parë më parë duke drejtuar atë automjet ose një të ngjashëm.
Megjithatë, dyshimet mbi fajësinë e tij nuk u zhdukën kurrë.
Një tjetër person pretendoi përgjegjësinë për krimin, ndërsa një prej gjyqtarëve të Gjykatës së Lartë të Connecticut-it shprehu në mendimin e tij kundërshtues dyshime mbi çështjen, duke vënë në dukje se Smith ishte dënuar mbi prova rrethanore ndërkohë që një person tjetër pretendonte se kishte marrë pjesë në krim.
Edhe më e pazakontë ishte deklarata e mëvonshme e Major Leo Carroll, një prej oficerëve që kishte marrë Smithin në pyetje. Ai deklaroi se besonte se Smith ishte i pafajshëm dhe se nuk ishte i sigurt nëse ai kishte qenë fare i pranishëm në momentin e vrasjes.
Ndërkohë Smith priste vdekjen.
Ekzekutimi i tij u caktua dhe u anulua tetë herë. Raportimet për historinë e tij tregojnë se tetë herë ai mori atë që mendohej se do të ishte vakti i fundit.
Në vitin 1954, pas viteve në pritje të ekzekutimit, dënimi me vdekje iu ndryshua në burgim të përjetshëm.
Historia e tij me sistemin penitenciar nuk përfundoi këtu. Në vitin 1967 Smith u arratis nga burgu dhe qëndroi 12 ditë në arrati përpara se të kapej.
Në vitin 1975 fitoi lirinë me kusht, por vetëm rreth dhjetë muaj më vonë u rikthye në burg pasi një arrestim për vjedhje të vogël dhe posedim arme u konsiderua shkelje e kushteve të lirimit.
Në vitet që pasuan, ai refuzoi disa mundësi të tjera për lirim me kusht.
Vetëm në vitin 2020, tashmë në mesin e të 90-ave, Smith pranoi lirimin e mbikëqyrur dhe u transferua në një institucion që kujdeset për të moshuarit e përfshirë në sistemin e drejtësisë.
Gjatë viteve të gjata në Osborn Correctional Institution ai kishte fituar edhe një nofkë të pazakontë: “Birdman of Osborn”. Smith nxirrte fshehurazi bukë nga mensa për të ushqyer zogjtë.
Më shumë se shtatë dekada pasi ishte dënuar me vdekje, Francis Clifford Smith vdiq në gjumë në moshën 101-vjeçare.
Ai u kremua pa ceremoni funerale.
Dhe deri në fund të jetës së tij nuk ndryshoi version: vrasjen për të cilën kaloi pjesën dërrmuese të jetës në burg, këmbënguli se nuk e kishte kryer.
