Një sqarim, meqë historia mori një rrugë shumë më interesante nga sa e kishim menduar.
Fotoja që po shihni është një imazh ilustrues i gjeneruar nga ne në VNA për shkrimin mbi vrasjen e turistit portugez në Ksamil. Nuk është pamje e kamerave të sigurisë dhe nuk është paraqitur kurrë prej nesh si e tillë. Është një ilustrim pa identitete, pa fytyra të dallueshme dhe pa pretendimin se dokumenton momentin real të ngjarjes. Pra, krejtësisht brenda etikës së përdorimit të një fotografie ilustruese.
Deri këtu, asgjë e pazakontë.
Pastaj fotoja u bë virale. Mirë madje. Na bëri qejfin të kuptonim se VNA jo vetëm lexohet, por ndiqet me kaq vëmendje sa kopjohet edhe ilustrimi. Vetëm një detaj i vogël mund të kishte ngritur ndonjë dyshim: Saranda nuk ndodhet përballë Ksamilit, por në krah të tij, ndaj panorama e fotos nuk kishte si të ishte reale. Por, helbete, është fundjavë gushti dhe gjeografia mund të marrë edhe ajo pak pushim.
Problemi fillon kur një televizion i madh e merr fotografinë dhe raporton LIVE se ka siguruar pamjet e kamerave të sigurisë nga ngjarja.
Aty nuk kemi më të bëjmë me një “huazim” të vogël fotografie. Kemi pa dashje një eksperiment social shumë interesant për mënyrën se si prodhohet lajmi: një imazh ilustrues gjenerohet për një artikull, merret pa u verifikuar, shndërrohet rrugës në “kamerë sigurie” dhe përfundon në televizion si dokument i një vrasjeje reale.
Dhe kështu, paaftësia për të bërë një verifikim elementar të një fotografie ilustruese arriti ta bëjë median në Shqipëri të raportojë si fakt një të pavërtetë të madhe.
Në VNA morëm ndërkohë një informacion të vlefshëm: sa kohë u duhet disa mediave për të kopjuar një lajm dhe sa pak kohë u duhet për ta verifikuar. Përgjigjja për të dytën, me sa duket, është zero.
Ne prodhuam një foto ilustruese. Të tjerët prodhuan prej saj “pamjet ekskluzive të kamerave të sigurisë”.
Në fund, secili prodhon atë që di më mirë.
