Presidenti i Republikës ka dekretuar datën 9 nëntor për zhvillimin e zgjedhjeve të pjesshme në Bashkinë e Tiranës. Ky vendim vjen ndërkohë që Gjykata Kushtetuese nuk është shprehur ende mbi ankesën e Erion Veliajt kundër vendimit të Këshillit Bashkiak për shkarkimin e tij.
Dimensioni juridik
Sipas nenit 115 të Kushtetutës dhe praktikës së konsoliduar të Gjykatës Kushtetuese, ankimi ka efekt pezullues absolut. Kjo do të thotë se vendimi i Këshillit Bashkiak për shkarkimin e Veliajt nuk prodhon pasoja deri në një vendim përfundimtar. Në këtë kuptim, dekreti i Presidentit mbështetet mbi një akt ende jo të formës së prerë, gjë që e bën atë të cenueshëm kushtetuesisht.
Nëse Gjykata Kushtetuese do të shprehet në favor të ankesës së Veliajt, procesi i shpallur për 9 nëntor bie vetvetiu, duke futur sistemin në një konflikt të ri institucional.
Dimensioni politik
Ironia është se Rama nxiton të çojë Tiranën në zgjedhje, ndërkohë që i vetmi institucion që ka fjalën e fundit – Kushtetuesja – nuk ka folur akoma. Presidenti, në vend që të presë vendimin, bëhet pjesë e kësaj gare politike duke shpallur datën e zgjedhjeve mbi një bazë të lëkundur ligjore. Nëse deri dje shpallja e zgjedhjeve shihej si akt solemn dhe i padiskutueshëm i Kreut të Shtetit, sot dekretimi i 9 nëntorit tingëllon më shumë si një lëvizje politike sesa si një detyrim kushtetues.
Në praktikë, situata ka prodhuar një absurd: qytetarët e Tiranës ftohen të përgatiten për zgjedhje, ndërkohë që kryetari i tyre i shkarkuar vijon të jetë formalisht në detyrë, në pritje të vendimit përfundimtar të Kushtetueses.
