Pak histori në futboll janë aq të jashtëzakonshme sa ajo e Stale Solbakkenit. Sot ai po udhëheq Norvegjinë në një prej paraqitjeve më të mira në Kupën e Botës 2026, por 25 vjet më parë luftonte për jetën pasi zemra e tij pushoi së rrahuri për disa minuta.
Më 24 prill 2001, gjatë një stërvitjeje me Copenhagen, Solbakken pësoi një atak të rëndë kardiak. Zemra e tij ndaloi për rreth shtatë deri në tetë minuta dhe për një moment u konsiderua klinikisht i vdekur. Reagimi i menjëhershëm i stafit mjekësor i shpëtoi jetën, ndërsa ai kaloi më shumë se një ditë në gjendje kome.
Mjekët zbuluan më pas një problem të lindur në zemër, i cili nuk ishte diagnostikuar më herët. Vetë Solbakken ka rrëfyer se gjatë asaj përvoje pa një “tunel blu të çelët”, një kujtim që e ka shoqëruar gjatë gjithë jetës.
Për shkak të gjendjes shëndetësore, ai u detyrua të mbyllte karrierën si futbollist në moshën 33-vjeçare. Megjithatë, fundi i rrugëtimit në fushë u kthye në fillimin e një kapitulli të ri si trajner.
Solbakken ndërtoi një karrierë të suksesshme në pankinë, duke fituar tetë tituj kampion me Copenhagen dhe duke u shndërruar në një nga trajnerët më të vlerësuar në Skandinavi. Sfida më e madhe erdhi me kombëtaren norvegjeze, të cilën e riktheu në Kupën e Botës për herë të parë që nga viti 1998.
Pas fitoreve ndaj Irakut dhe Senegalit, Norvegjia ka siguruar kalimin në fazën eliminatore, ndërsa Solbakken vazhdon të mbetet figura qendrore e këtij suksesi. Megjithatë, trajneri 57-vjeçar ka zgjedhur të qëndrojë me këmbë në tokë.
“Ka ende shumë punë për të bërë. Po afrohemi, por nuk kemi arritur asgjë ende”, deklaroi ai pas kualifikimit.
Historia e Solbakkenit është një kujtesë se futbolli nuk prodhon vetëm kampionë, por edhe histori frymëzuese. Nga një njeri që sfidoi vdekjen në vitin 2001, ai është shndërruar në liderin që po drejton Norvegjinë drejt ëndrrës së saj më të madhe në skenën botërore.
