Afërdita, perëndesha greke e dashurisë dhe bukurisë, është në qendër të një ekspozite të re në muzeun Ashmolean të Oksfordit, që ndjek transformimin e saj nga figurë e adhuruar në antikitet në një simbol të fuqishëm të artit dhe dëshirës.
Ekspozita “Afërdita: Krijimi i një perëndeshe”, e hapur më 8 tetor, bashkon arkeologjinë, skulpturën, pikturën, artin bashkëkohor dhe modën. Ajo do të qëndrojë e hapur deri më 11 prill 2027.
Një kthesë vendimtare në paraqitjen e Afërditës erdhi rreth vitit 350 para erës sonë, kur skulptori Praksiteli krijoi “Afërditën e Knidit”, një nga veprat më me ndikim të nuditetit femëror në artin grek.
Perëndesha paraqitej duke u larë dhe duke mbuluar trupin me duar. Kjo mënyrë pozimi ndryshonte nga figurat mashkullore të zhveshura, të cilat zakonisht shfaqeshin me qëndrime heroike dhe të sigurta.
Modeli u kopjua nga skulptorët romakë dhe frymëzoi më vonë artistët e Rilindjes, mes tyre Botticelli dhe Tiziani. Por paraqitjet e Venusit, emri romak i Afërditës, shkaktuan edhe reagime të ashpra.
Në vitin 1914, aktivistja për të drejtën e votës së grave, Mary Richardson, sulmoi pikturën “Venusi Rokeby” të Velázquez-it në Galerinë Kombëtare të Londrës.
Historia e këtyre veprave vazhdon të ngrejë debat mbi bukurinë, dëshirën dhe mënyrën si trupi femëror paraqitet për shikuesin.
