Këta janë studentë. Janë të rinj, të lodhur, të zhgënjyer, që nuk shohin një të ardhme në vendin e tyre. Nuk janë as flamingo, as shqiponja. Nuk kanë nevojë të futen në kallëpet e politikës sonë, sepse janë origjinalë në protestën e tyre kundër qeverisë. Nuk kanë as agjendë politike, as liderë mikrofoni, as njerëz që u shkruajnë fjalimet.
Një pjesë prej nesh ndoshta nuk i kupton. Nuk ua kupton dot as pamundësitë, as zemërimin, as mënyrën si mendojnë dhe protestojnë. Por nuk është e nevojshme t’i kuptojmë në gjithçka për t’i mbështetur.
Sepse mes këtyre të rinjve mund të jenë liderët e së ardhmes. Ata që kemi ëndërruar dhe pritur prej 35 vjetësh, ndërsa politika na ka servirur vazhdimisht të njëjtat fytyra, të njëjtat premtime dhe të njëjtat zhgënjime.
Mos i bëni pis me politikë. Mos u përpiqni t’i përvetësoni, t’u vendosni etiketa apo t’u caktoni përfaqësues. Nuk kanë nevojë as për avokatë politikë, as për tutorë që t’u tregojnë si duhet të protestojnë.
Kanë nevojë vetëm për mbështetje. Dhe mbi të gjitha, për të drejtën që të jenë ndryshe nga ne. Sepse ne, me gjithë politikën tonë 35-vjeçare, nuk arritëm t’u lëmë një vend ku të duan të jetojnë.
