Kur një mik, partner apo familjar na tregon një problem, reagimi i parë shpesh është i njëjtë: përpiqemi të gjejmë menjëherë një zgjidhje.
Por ajo që ne e konsiderojmë ndihmë mund të jetë pikërisht ajo që personi përballë nuk ka nevojë të dëgjojë.
Ekspertët e komunikimit dhe marrëdhënieve thonë se një nga gabimet më të zakonshme është dhënia e këshillave pa kuptuar fillimisht nëse tjetri i kërkon ato.
Ndonjëherë njerëzit nuk duan një plan veprimi. Duan thjesht të tregojnë çfarë u ka ndodhur, të shprehin zemërimin apo zhgënjimin dhe të ndihen të dëgjuar.
Pikërisht për këtë arsye, një nga pyetjet më të dobishme mund të jetë shumë e thjeshtë: a do që të të dëgjoj, apo do të dish çfarë mendoj?
Këshilltarja Annalisa Barbieri thotë se duhet rezistuar ndaj dëshirës për të hyrë menjëherë në rolin e personit që “rregullon” situatën.
Ndërsa eksperti i komunikimit Michael Bungay Stanier argumenton se njerëzit kanë prirjen të japin këshilla shumë shpejt, për problemin e gabuar dhe në mënyrën e gabuar.
Arsyeja është se problemi i parë që na tregohet nuk është domosdoshmërisht problemi i vërtetë.
Një person mund të ankohet për shefin, për shembull, ndërsa shqetësimi më i thellë mund të jetë se nuk ndihet i vlerësuar, se dëshiron të ndryshojë punë ose se është i frikësuar nga pasiguria financiare.
Nëse japim menjëherë zgjidhjen “fol me shefin”, mund të mos kemi kuptuar fare çfarë po kërkon personi.
Ekspertët këshillojnë të bëjmë më shumë pyetje përpara se të japim përgjigje.
Edhe një tjetër gabim është ta kthejmë historinë e tjetrit në historinë tonë.
Kur dikush thotë se po kalon një ndarje dhe ne përgjigjemi menjëherë me “edhe mua më ndodhi e njëjta gjë”, qëllimi mund të jetë të tregojmë empati. Por nëse vazhdojmë të flasim për veten, personi që kishte nevojë të dëgjohej mund të humbasë përsëri hapësirën e tij.
Këshilla gjithashtu ndikohet nga përvojat dhe frikërat tona.
Ajo që do të bënim ne nuk është domosdoshmërisht ajo që duhet të bëjë personi tjetër.
Në disa raste, mbështetja më e mirë mund të jetë të pranojmë se nuk e dimë përgjigjen dhe ta ndihmojmë personin të gjejë dikë që e di.
Dhe biseda nuk duhet domosdoshmërisht të përfundojë pasi kemi dhënë mendimin tonë.
Një mesazh disa ditë më vonë me pyetjen “Si shkoi?” mund të jetë më i vlefshëm se një seri e gjatë këshillash në momentin e parë.
Në një kohë kur mund t’i kërkojmë një përgjigje menjëherë Google-it apo inteligjencës artificiale, ekspertët kujtojnë se një nga gjërat që teknologjia nuk mund ta zëvendësojë plotësisht është ndjesia se një njeri tjetër po na dëgjon.
Dhe ndonjëherë, mënyra më e mirë për të ndihmuar dikë nuk është t’i tregojmë çfarë duhet të bëjë.
Është ta lëmë të flasë.
