Krahasimi i dosjeve të SPAK për Ilir Metën, Erion Veliajn dhe Belinda Ballukun evidenton ngjashmëri në akuzat penale, por edhe dallime në masat e sigurisë të zbatuara ndaj tyre.
Të tre përballen me akuza për korrupsion pasiv, pastrim parash dhe shkelje të detyrimeve për deklarimin e pasurisë. Ndërsa Meta dhe Veliaj u arrestuan gjatë hetimeve paraprake, ndaj Ballukut janë zbatuar masa më të lehta sigurie.
Por ka një dallim të rëndësishëm procedural. SPAK ka kërkuar edhe arrestimin e Ballukut, duke iu drejtuar Kuvendit për autorizimin e një mase më të rëndë sigurie. Kërkesa u rrëzua nga shumica parlamentare, ndërsa pas komunikimit të akuzave përfundimtare nuk rezulton të jetë paraqitur një kërkesë e re.
Megjithatë, ngjashmëria e akuzave nuk nënkupton domosdoshmërisht zbatimin e masave identike. Ligji kërkon që çdo masë sigurie të vlerësohet mbi rrethanat konkrete, rrezikun e largimit, ndikimin mbi provat, mundësinë e përsëritjes së veprës penale dhe parimin e proporcionalitetit.
Për rrjedhojë, dallimet në trajtimin procedural të tri çështjeve nuk provojnë në vetvete standarde të ndryshme nga SPAK. Ato kërkojnë një krahasim të arsyetimit të prokurorisë dhe vendimeve gjyqësore, duke marrë parasysh edhe rolin e Kuvendit në rastin Balluku.
Pyetja mbetet se cilat rrethana konkrete kanë përcaktuar masat e sigurisë në secilën dosje dhe si janë arsyetuar juridikisht këto vendimmarrje.
