Telefonat, tabletët dhe televizori janë bërë pjesë e pandashme e fëmijërisë moderne, por një studim afatgjatë nga Finlanda tregon se rëndësi nuk ka vetëm sa kohë kalojnë fëmijët para ekranit, por edhe çfarë aktivitetesh zëvendëson ajo kohë.
Studiuesit nga University of Jyväskylä ndoqën fëmijët për rreth tetë vjet, nga vitet e para të shkollës deri në adoleshencë, duke analizuar aktivitetin fizik, përdorimin e pajisjeve elektronike dhe zhvillimin e tyre.
Rezultatet treguan se fëmijët që kalonin më shumë kohë para ekranit kishin tendencë të ishin më pak aktivë fizikisht. Por studiuesit evidentuan edhe një element interesant: aktiviteti fizik i rregullt mund të zbusë disa nga efektet negative që lidhen me një stil jete më sedentare.
Kjo e bën çështjen më komplekse sesa rregulli i thjeshtë “telefonat janë të këqij”. Një fëmijë që përdor pajisjet elektronike, por luan, ecën, vrapon dhe merret rregullisht me sport, mund të ketë një profil shumë të ndryshëm nga një fëmijë që kalon pjesën më të madhe të ditës ulur.
Studiuesit theksojnë rëndësinë e krijimit të zakoneve aktive që në fëmijëri, pasi sjelljet e krijuara në këtë periudhë shpesh vazhdojnë edhe gjatë adoleshencës.
Thelbi: Një studim finlandez që ndoqi fëmijët për tetë vjet tregon se koha para ekranit lidhet me më pak aktivitet fizik, ndërsa lëvizja e rregullt mund të luajë rol mbrojtës.
