Prej dy ditësh, plazhet e Qeparoit dhe Karaburuni po përballen me retë e pluhurit të betonit dhe zhurmën e mbytëse të ekskavatorëve. Me një prani masive të krerëve të policisë e IKMT-së, aksioni i shtetit ka rrafshuar një objekt 5-katësh në Himarë dhe një tjetër strukturë në Vlorë. Pamje të tilla do të ishin të zakonshme për periudhën e vjeshtës apo dimrit, por ndërhyrja po kryhet në kulmin e sezonit turistik, ku pushuesve që kanë paguar për qetësi u duhet të kalojnë mes rrënojave dhe mjeteve të rënda.
Kjo tablo e sotme përplaset drejtpërdrejt me vetë standardin që mazhoranca ka vendosur për mbarëvajtjen e sezonit. Vetëm pak ditë më parë, drejtuesi politik i PS-së, Taulant Balla, e ngriti mbrojtjen e sezonit turistik në nivelin e një parimi kombëtar kur sulmoi kryebashkiakun e opozitës në Kavajë për punimet në bulevardin e qytetit. Sipas tij, çdo ndërhyrje që krijon zhurmë, pluhur dhe pengesa në muajt e verës përbën një dëm të papranueshëm për ekonominë e bizneseve dhe imazhin e turizmit shqiptar.
Mirëpo, nëse qëndrimi i Ballës vendosi vizën se si duhet mbrojtur bregdeti nga turbullirat e punimeve në korrik e gusht, aksioni i tanishëm i IKMT-së tregon se ky standard zbatohet me dy peshore. Pyetja që lind është institucionet që merren me mbarëvajtjen e turizmit nuk kanë të njëjtin qëndrim monitorimi ditor dhe kritik ndaj aksionit të IKMT? Pse "qetësia e turistëve" harrohet sapo në lojë hyjnë mjetet e vetë shtetit?
Përfundimi mbetet ironik, qetësia e turistëve dhe mbrojtja e bizneseve nuk qenkan çështje kalendari, por çështje se kush e ka timonin e ekskavatorit. Kur një bashki e opozitës rregullon një rrugë në mes të verës, kjo cilësohet si "shkatërrim i turizmit nga papërgjegjshmëria". Ndërsa kur mjetet e rënda të shtetit shembin betone buzë detit mes çadrave të plazhit, i njëjti dëm ndaj turizmit quhet "zbatueshmëri ligji" dhe kthehet në një procedurë normale që nuk priste dot shtatorin.
