Kryeministrja italiane Giorgia Meloni po përballet me një sfidë të re në krahun e djathtë të politikës, ndërsa afrimi i zgjedhjeve dhe rritja e ish-gjeneralit Roberto Vannacci duket se po e shtyjnë drejt një retorike më të ashpër, veçanërisht për emigracionin dhe sigurinë.
Sipas një analize të Politico-s, forcimi i partisë së re të Vannacci-t, “E Ardhmja Kombëtare”, po ndryshon ekuilibrat brenda së djathtës italiane. Meloni, e cila gjatë viteve në pushtet ka ndërtuar një profil më institucional dhe të moderuar në arenën ndërkombëtare, po rikthen në plan të parë disa nga temat që e çuan drejt fitores në vitin 2022.
Një nga treguesit e këtij ndryshimi është përplasja e fundit mes Romës dhe Madridit për emigracionin, pas fluksit të migrantëve nga Maroku drejt enklavës spanjolle të Ceutës.
Italia reagoi ashpër ndaj mënyrës se si Spanja po menaxhonte situatën dhe vendosi kontrolle të posaçme për udhëtarët që mbërrinin nga territori spanjoll. Masat pritet të qëndrojnë në fuqi të paktën deri më 15 gusht, ndërsa Madridi ka paralajmëruar masa të ngjashme ndaj udhëtarëve nga Italia.
“Nuk do të heqim dorë asnjë milimetër nga çështja e emigracionit të paligjshëm”, deklaroi Meloni në X, duke theksuar se mbrojtja e kufijve, lufta kundër trafikantëve të qenieve njerëzore dhe riatdhesimet do të vazhdojnë të jenë prioritete të qeverisë së saj.
Por pas qëndrimit të fortë të Romës, Politico sheh edhe një llogaritje të brendshme elektorale.
Roberto Vannacci po fiton terren me një platformë të përqendruar pikërisht te siguria, emigracioni dhe identiteti kombëtar. Sipas sondazheve të cituara në analizë, “E Ardhmja Kombëtare” ka kaluar nivelin e 7% dhe po konkurron tashmë me partitë tradicionale të koalicionit të djathtë.
Politologu Marco Tarchi argumenton se pikërisht konkurrenca nga e djathta mund të shpjegojë ndryshimin e tonit të Melonit. Temat, sipas tij, nuk kanë ndryshuar shumë, por retorika është bërë më e fortë.
Vannacci po përpiqet të pozicionohet edhe më djathtas se kryeministrja. Ish-gjenerali ka vendosur emigracionin në qendër të platformës së tij dhe promovon konceptin e “ri-migrimit”, që synon nxitjen e migrantëve për t’u kthyer në vendet e origjinës.
Sipas Lorenzo Preliasco, nga kompania e sondazheve YouTrend, mbështetja mbi 7% për Vannacci-n mund të rezultojë vendimtare për të ardhmen e së djathtës italiane.
“Pa Vannacci-n, qendra e djathtë mund të humbasë zgjedhjet e ardhshme”, është vlerësimi i tij.
Megjithatë, njerëzit pranë Melonit kundërshtojnë idenë se kryeministrja po ndryshon kurs vetëm për shkak të rivalit të ri. Nicola Procaccini, aleat i Melonit dhe bashkëkryetar i grupit të Konservatorëve dhe Reformistëve Evropianë në Parlamentin Evropian, argumenton se ajo vazhdon të mbajë të njëjtat qëndrime politike.
Ukraina ndan Melonin nga Vannacci
Pika ku dallimet mes dy figurave bëhen shumë më të thella është politika ndaj Ukrainës.
Meloni ka mbajtur një qëndrim të qartë në mbështetje të Kievit dhe ka pozicionuar Italinë në krah të aleatëve perëndimorë. Vannacci, ashtu si pjesë të Ligës, kundërshton ndihmën ushtarake për Ukrainën dhe kërkon një qasje më të butë ndaj Moskës.
Pikërisht kjo çështje mund të përcaktojë edhe nëse dy kampet do të mund të bashkëpunojnë pas zgjedhjeve.
Procaccini nuk e përjashton një marrëveshje të ardhshme me Vannacci-n, por vendos si kusht orientimin ndërkombëtar të tij. Sipas tij, bashkëpunimi mund të jetë i mundur nëse ish-gjenerali zgjedh të qëndrojë në kampin perëndimor dhe të demokracive liberale.
Në prag të betejës së ardhshme elektorale, Meloni gjendet kështu përballë një ekuilibri delikat: të ruajë profilin institucional që ka ndërtuar si kryeministre, por njëkohësisht të mos humbasë votuesit më të djathtë në favor të Vannacci-t.
Rritja e ish-gjeneralit mund ta kthejë garën për drejtimin e së djathtës italiane në një nga betejat kryesore të zgjedhjeve të ardhshme.
