Alarmi, telefoni, puna, mesazhet, detyrimet, palestra, pazaret dhe lista e gjërave që duhet të përfundojmë.
Edhe kur kemi një moment të lirë, shpesh e mbushim menjëherë me diçka tjetër.
Por një qasje që po fiton vëmendje sugjeron të kundërtën: për ta shijuar më shumë jetën, ndoshta duhet të ndalojmë së përpjekuri të optimizojmë çdo minutë të saj.
Ideja është quajtur “Slow September” dhe bazohet në disa ndryshime shumë të vogla në jetën e përditshme.
Një prej tyre është të flasim me njerëzit që nuk i njohim.
Një bisedë e shkurtër me personin që na shërben kafenë, dikë në autobus apo një fqinj mund të duket e parëndësishme, por studimet mbi ndërveprimet e vogla sociale kanë treguar se kontakti me njerëzit e tjerë mund të ndikojë pozitivisht në humor dhe në ndjesinë e lidhjes sociale.
Paradoksi është interesant.
Kur jemi të zënë, përpiqemi të kursejmë çdo minutë: nuk ndalojmë, nuk flasim dhe lëvizim sa më shpejt.
Por duke i kushtuar pak kohë dikujt tjetër mund të ndryshojë mënyrën se si e përjetojmë vetë kohën.
Ngadalësimi nuk do të thotë domosdoshmërisht të ndryshojmë gjithë jetën.
Mund të jetë të ecim për disa minuta pa parë telefonin.
Të hamë pa kontrolluar njoftimet.
Të mos e dëgjojmë çdo shëtitje me një podcast “produktiv”.
Ose të bëjmë një aktivitet vetëm sepse na pëlqen, jo sepse duhet të mësojmë diçka, të humbasim peshë apo të arrijmë një objektiv.
E njëjta ide vlen edhe për punën.
Në vend që të kalojmë nga një detyrë drejtpërdrejt te tjetra, ekspertët sugjerojnë mikropushime dhe momente të shkurtra rikuperimi.
Edhe fëmijëve mund t’u bëjë mirë të mos kenë çdo minutë të organizuar.
Mërzia mund t’i shtyjë ata të shpikin lojëra, të eksplorojnë dhe të përdorin imagjinatën pa një aktivitet të planifikuar nga të rriturit.
Në thelb, “Slow September” sfidon një ide që është bërë pothuajse normale: që çdo minutë duhet të përdoret në mënyrën më produktive të mundshme.
Ndoshta nuk kemi nevojë për një aplikacion tjetër që të na mësojë të menaxhojmë kohën.
Mund të kemi nevojë thjesht të ndalojmë së trajtuari çdo minutë të jetës si diçka që duhet menaxhuar.
