Rehabilitimi i Ilir Alimehmetit në krah të Sali Berishës ishte i vetmi lajm që prodhoi tryeza politike e thirrur nga vetë Berisha. Ish-kryeministri mbajti një fjalim të ngjashëm me ato që përsërit çdo ditë në konferencat për shtyp, me refrenin e zakonshëm kundër Ballukut dhe Agasit.
Në tryezë u shfaqën edhe emra si Ermal Hasimja apo Florian Binaj, por pjesa tjetër e panoramës ishte një rikthim i pastër në fillim të viteve 2000: Fatmir Mediu, Arjan Starova, Nard Ndoka, pa llogaritur Selami Jenisherin dhe Kujtim Gjuzin. Një skenë e njohur, pa surpriza dhe pa energji të reja.
Pa asnjë alternativë reale bashkimi dhe pa asnjë emër të ri përtej figurave që prej vitesh shfaqen si zgjatim politik i Partisë Demokratike, tryeza e sotme nuk solli asnjë element të ri. Përmbajtja u kufizua te kërkesat e zakonshme për një qeveri teknike, e cila sipas Berishës do të garantonte zgjedhje të lira dhe të ndershme, si edhe mosndërhyrjen në drejtësi.
Kjo e fundit u shfaq si një element relativisht i ri në fjalorin politik të Sali Berishës. Megjithatë, ai pranoi se qeveria teknike e supozuar do ta mbështeste drejtësinë, edhe pse, sipas tij, “drejtësia e re” ka bërë shumë gabime, pasoja të të cilave, siç u shpreh, i kanë mbajtur mbi shpinë ai dhe opozita.
Asgjë e re nga fronti i opozitës. Tryeza e Berishës: Ripozicionim figurash të vjetra dhe asnjë ide e re
Në thelb, tryeza politike rezultoi një takim pa risi, ku e vetmja gjë e re ishte ripozicionimi i figurave të vjetra.
