Programi i Adriatik Lapajt për sektorin e bujqësisë premton mbështetje të madhe për fermerët dhe luftë ndaj padrejtësive në treg. Megjithatë, disa nga masat e propozuara ngrenë pikëpyetje mbi realizueshmërinë dhe efektet e tyre në praktikë.
Lapaj në dy pika në planin e tij për bujqësinë thotë: Vendosja nën kontroll total të subjekteve që shesin/importojnë/prodhojnë fara dhe fidanë dhe pika tjetër vendosja në kontroll të plotë e subjekteve që importojnë dhe shesin pesticide dhe plehra kimike
Vendosja e një kontrolli “total” mund të kufizojë konkurrencën e lirë dhe mund të krijojë monopole shtetërore ose grupime me interesa specifike. Kjo politikë mund të penalizojë bizneset private që operojnë ligjërisht. Kontrolli totalitar që ai propozon mbi këtë sektor mund të çojë në rritje të çmimeve dhe kufizime të panevojshme për fermerët, të cilët varen nga këto produkte për të siguruar rendiment të lartë.
Lapaj propozon Hapjen e Bankës Kombëtare Agrare me kapital 100% shtetëror
Bankat shtetërore historikisht kanë treguar dobësi në menaxhimin e kredive për shkak të ndërhyrjeve politike dhe mungesës së ekspertizës financiare. Rreziku i keqpërdorimit të fondeve publike është i lartë, veçanërisht nëse favorizohen grupe të caktuara për arsye politike ose personale.
Disa nga këto pika, si subvencionet dhe banka shtetërore, janë populiste dhe premtojnë rezultate të mëdha pa adresuar detajet e zbatimit. Ato duken si mjete për të fituar vota, por pa një analizë të thellë mbi efektet afatgjata.
Qasjet që synojnë “kontroll total” ndaj sektorëve privatë sjellin politika të kaluarës socialiste, të cilat kanë treguar se dështojnë në mjedise tregu të lirë.
Premtimet e Lapajt mbeten ende të përgjithshme dhe nuk shpjegojnë mekanizmat konkretë të zbatimit apo burimet financiare që do të përdoren për të arritur këto synime.
