Serbia nuk ka humbur kohë për ta përdorur vendimin e Gjykatës Speciale në Hagë ndaj ish-krerëve të UÇK-së për të rikthyer në skenë pretendimet e saj të vjetra kundër Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.
Zëvendëskryeministri serb, Ivica Daçiç, deklaroi pas shpalljes së vendimit se aktgjykimi ndaj Hashim Thaçit, Kadri Veselit, Jakup Krasniqit dhe Rexhep Selimit, sipas tij, vërteton pretendimet e Serbisë se UÇK-ja ishte një “organizatë kriminale dhe terroriste”.
Daçiç shkoi edhe më tej, duke pretenduar se vendimi dëshmon përgjegjësinë e drejtuesve të lartë politikë dhe ushtarakë të UÇK-së për krime të kryera gjatë luftës në Kosovë. Ai kundërshtoi gjithashtu faktin që katër ish-drejtuesit u shpallën të pafajshëm për akuzat për krime kundër njerëzimit, duke e cilësuar këtë pjesë të vendimit si një “manovër politike”.
Por interpretimi që Beogradi i bën aktgjykimit shkon përtej asaj që deklaroi vetë trupi gjykues.
Gjykata i trajtoi akuzat mbi bazën e përgjegjësisë penale individuale të katër të pandehurve. Madje, gjatë shpalljes së vendimit, gjyqtari Charles Smith theksoi shprehimisht se gjykimi nuk kishte të bënte me legjitimitetin e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës apo me qëllimin e saj për sigurimin e pavarësisë së Kosovës.
Katër ish-krerët e UÇK-së u dënuan për krime lufte, ndërsa u shpallën të pafajshëm për gjashtë akuza për krime kundër njerëzimit, pasi trupi gjykues vlerësoi se Prokuroria nuk arriti të provonte ekzistencën e një sulmi të përhapur ose sistematik kundër popullatës civile.
Për Beogradin, megjithatë, vendimi duket se ishte një mundësi që nuk mund të lihej pa shfrytëzuar: nga përgjegjësia penale e individëve, Daçiç kaloi menjëherë te damkosja e të gjithë UÇK-së.
Por mes asaj që shkruhet në një aktgjykim dhe asaj që Serbia dëshiron të lexojë në të, ka një ndryshim jo të vogël. Gjykata dha vendim për katër persona; Beogradi nxitoi ta shpallë vendimin për një ushtri të tërë.
Në fund, Serbia mori nga aktgjykimi pikërisht atë pjesë që i duhej për narrativën e saj. Pjesën ku gjykata thotë se procesi nuk gjykonte legjitimitetin e UÇK-së, duket se e la për një lexim të dytë.
