Deputetja e Partisë Demokratike, Jorida Tabaku, doli në një deklaratë nga Kryesia e Kuvendit për të denoncuar përkeqësimin e lirisë së medias në Shqipëri. Duke iu referuar gjetjeve të raportit të fundit të "Reporterëve pa Kufij", Tabaku vuri theksin te presioni i vazhdueshëm qeveritar, duke deklaruar se sulmi ndaj medias nuk e ndihmon dot pushtetit të mbulojë korrupsionin e vet galopant në këtë sistem që po kthehet hapur në autoritar. Ajo njoftoi se në emër të opozitës ka propozuar ndryshime në Kodin Penal për të garantuar mbrojtjen e gazetarëve, si dhe ndryshime ligjore për të siguruar pavarësinë e bordeve rregullatore të AMA-s dhe RTSH-së.
Tabaku bën shumë mirë që shqetësohet për censurën dhe sulmin që u bëhet mediave, por harron se ky "shqetësim" i saj është selektiv. Ndërsa gjen kurajën të sulmojë strategjinë e Edi Ramës për të kontrolluar narrativën publike, deputetja zgjedh të mbajë sytë e mbyllur dhe gojën e kyçur përpara asaj që ndodh brenda oborrit të partisë së saj.
Për kujtesë të Tabakut, vetëm pak javë më parë kryetari i saj, Sali Berisha, sulmoi mediat. Pa asnjë dallim të madh nga stili i kryeministrit, kreu i PD-së i etiketoi si "mamuthë mediatikë" që ushqehen me paratë e taksapaguesve për t'i shërbyer asaj që ai e quan "narko-qeveri".
Nëse Tabaku dëshiron vërtet të jetë kampione e transparencës dhe e fjalës së lirë, kritika e saj duhet të ketë të njëjtën peshë si për qeverinë, ashtu edhe për shefin e saj politik. Për sa kohë që e dënon sulmin ndaj gazetarëve vetëm kur i shërben axhendës së ditës, ky qëndrim mbetet thjesht një hipokrizi e radhës politike, ku liria e medias përdoret si kalë beteje për politikën e ditës.
