Buenos Airesi është kthyer edhe një herë në kryeqytetin botëror të tangos, duke mbledhur kërcimtarë nga vende të ndryshme për një nga ngjarjet më të rëndësishme të këtij kërcimi.
Çifte nga Argjentina, Japonia, Turqia, Rusia, Indonezia, Kazakistani dhe vende të tjera udhëtuan drejt qytetit ku lindi tangoja për të konkurruar në Kampionatin Botëror.
Gara nuk është vetëm një provë teknike. Për shumë prej pjesëmarrësve është kulmi i muajve, madje viteve të tëra stërvitjeje, ku çdo hap, përqafim dhe lëvizje duhet të jetë në harmoni me partnerin dhe muzikën.
Në kategorinë e tangos skenike, fitues u shpallën Nair Schinca dhe Nicolas Schell. Kjo kategori ndryshon nga tangoja tradicionale e salloneve të Buenos Airesit, pasi u lejon çifteve të përdorin koreografi më spektakolare, ngritje dhe elemente teatrale.
Por po aq interesante sa ajo që ndodhi në skenë ishin edhe momentet pas saj.
Fotografitë nga kampionati tregojnë konkurrentët duke bërë provat e fundit në korridore, duke rregulluar kostumet, duke u përqafuar me partnerët apo duke pritur me ankth rezultatin. Në disa raste, një puthje ose një përqafim pak para daljes në skenë tregonte më shumë për presionin e garës sesa vetë performanca.
Kampionati tregon gjithashtu se sa larg ka udhëtuar tangoja nga vendlindja e saj. Edhe pse mbetet një nga simbolet më të fuqishme kulturore të Argjentinës, sot ajo mësohet dhe kërcehet në pothuajse çdo kontinent.
Pikërisht kjo e bën Buenos Airesin një destinacion të veçantë për kërcimtarët: të fitosh këtu do të thotë të vlerësohesh në qytetin ku tangoja u formësua më shumë se një shekull më parë.
Për disa ditë, skena e kampionatit u kthye kështu në një pikë takimi mes kulturave të ndryshme, të bashkuara nga i njëjti kërcim.
Dhe ndoshta ky është imazhi më interesant i garës së këtij viti: tangoja mund të ketë lindur në Buenos Aires, por prej kohësh nuk i përket vetëm Argjentinës.
