Deklarata e drejtuesit të SPAK, Klodian Braho, nuk kaloi pa u vënë re. Për herë të parë u artikulua hapur se SPAK kërkon pavarësi të plotë operacionale dhe se nuk mund të varet nga Policia e Shtetit për të kryer arrestimet apo veprimet procedurale. Në praktikë, kjo do të thotë se aksionet më të rëndësishme po kryhen gjithnjë e më shumë nga Byroja Kombëtare e Hetimit, ndërsa policia po mbetet në plan të dytë.
Zyrtarisht arsyeja është mungesa e infrastrukturës dhe nevoja për pavarësi. Por a është kjo e gjithë e vërteta? Muajt e fundit nuk kanë qenë të pakta rastet kur persona me masa sigurie për krim të organizuar nuk u gjetën në momentin e operacioneve. Madje, disa nga të shumëkërkuarit më të rëndësishëm, të cilët sipas informacioneve të publikuara në media ndodhen në Shqipëri dhe lëvizin të pashqetësuar, ende nuk janë arrestuar. Rasti i fundit është Adi Cobo Bazholi, i lokalizuar në Shkozet më shumë se një muaj pas operacionit “Ura”, në një aksion të përbashkët të BKH-së dhe DIA-s italiane.
Natyrshëm lind pyetja: a është ky ndryshim strategjie pasojë e dyshimeve për dekonspirim të operacioneve? SPAK nuk e ka thënë kurrë këtë. Por fakti që po investon për të kryer vetë të gjithë ciklin operacional tregon se besimi te strukturat tradicionale të Policisë së Shtetit nuk është më ai i viteve të para të reformës.
Paradoksi është se Policia e Shtetit vazhdon të quhet “partneri kryesor”, ndërsa në terren po anashkalohet në operacionet më sensitive. Edhe më i çuditshëm është fakti se drejtuesit e policisë nuk kanë dhënë asnjë shpjegim publik për këtë ndryshim kursi. Heshtja e tyre lë vend për interpretime dhe shton pikëpyetjet mbi arsyet që e kanë shtyrë SPAK-un të mbështetet gjithnjë e më shumë te BKH-ja.
Nëse kjo është vetëm një zgjedhje organizative apo një pasojë e mungesës së besimit te një pjesë e strukturave të Policisë së Shtetit, mbetet për t’u sqaruar. Por një gjë duket qartë: SPAK po ndërton një model ku sa më pak hallka të përfshihen në operacionet e ndjeshme, aq më i vogël është rreziku që ato të dështojnë. Nëse ky model është produkt i një strategjie moderne hetimi apo i mosbesimit ndaj Policisë së Shtetit, atëherë kjo nuk është më vetëm një çështje teknike. Është një zhvillim që prek arkitekturën e luftës kundër krimit të organizuar dhe meriton një debat publik.
