Deputetja e Partisë Demokratike, Jorida Tabaku, deklaroi se qeveria ka marrë dhe ka paraqitur si të sajin një propozim që ajo kishte depozituar një vit më parë për rritjen e mbështetjes financiare ndaj fëmijëve me aftësi të kufizuara dhe prindërve kujdestarë. Sipas saj, nisma u refuzua fillimisht me arrogancë, ndërsa tani është rikthyer përmes ndryshimeve në buxhet, jo për shkak të ndjeshmërisë sociale, por si pasojë e presionit qytetar dhe protestave.
Nëse pretendimi i Tabakut është i vërtetë, atëherë mbetet për t’u shpjeguar pse një propozim i dobishëm u refuzua fillimisht. Por po aq i çuditshëm është edhe debati që është ngritur, sikur problemi kryesor të jetë se kush e kishte idenë i pari.
Në politikë nuk ekziston e drejta e autorit mbi idetë. Nuk ka patentë për një propozim ligjor, as copyright për një politikë publike. Nëse një qeveri merr një ide të opozitës dhe e zbaton, qytetarët janë përfituesit e vetëm. Kjo është mënyra si duhet të funksionojë një demokraci: idetë garojnë, debatohen, përmirësohen dhe, kur janë të dobishme, zbatohen, pavarësisht se kush i ka propozuar. Politika nuk është garë për të marrë meritat mbi një ide, por përgjegjësi për ta kthyer atë në zgjidhje për qytetarët.
Në fund të fundit, politika nuk është konkurs origjinaliteti. Është aftësi për të zgjidhur probleme. Askush nuk pyet nëse një rrugë, një reformë apo një ndihmë sociale ishte ide e mazhorancës apo e opozitës. Pyetja është nëse u bë apo jo.
Madje, nëse logjika është që qeveria “vodhi” një propozim, atëherë ndoshta herën tjetër opozita nuk duhet t’i publikojë fare idetë. Të dalë para qytetarëve e të thotë: “Na votoni dhe pastaj do t’ju tregojmë programin.” Tingëllon absurde, sepse është absurde.
Politika nuk matet me kush e tha i pari. Matet me kush e zbaton. Nëse një ide është e mirë, ajo duhet të miratohet pavarësisht se nga cili krah politik vjen. Të ankohesh se kundërshtari po zbaton një propozim tëndin është, në një farë mënyre, të ankohesh që një ide e mirë po bëhet realitet.
Në fund, qytetarëve u interesojnë më pak autorët e projektit dhe më shumë rezultati në jetën e tyre. Politika nuk është copyright. Është përgjegjësi për të kthyer idetë në zgjidhje.
