Prodhimi i naftës bruto të Arabisë Saudite ra në 6.24 milionë fuçi në ditë në gusht, duke shënuar nivelin më të ulët të raportuar që nga viti 1990, ndërsa lufta e zgjatur mes Shteteve të Bashkuara dhe Iranit ka vijuar të çrregullojë rrjedhat e energjisë në të gjithë Lindjen e Mesme.
Rijadi raportoi drejtpërdrejt te OPEC-u se prodhimi i saj ra me rreth 1.9 milionë fuçi në ditë, nga 8.1 milionë fuçi në ditë në korrik. Sipas të dhënave të publikuara, prodhimi saudit ishte 7.1 milionë fuçi në ditë në qershor, përpara se të rritej ndjeshëm në korrik, por kjo rimëkëmbje u përmbys gjatë gushtit.
Rënia erdhi pavarësisht planeve të Arabisë Saudite dhe vendeve të tjera të grupit OPEC+ për të rritur prodhimin gjatë kësaj periudhe. OPEC+ kishte miratuar më herët një rritje të prodhimit, por përshkallëzimi i konfliktit dhe problemet me transportin detar kanë kufizuar aftësinë e prodhuesve për të nxjerrë naftën në treg.
Rënia e prodhimit saudit nxjerr në pah ndikimin e luftës SHBA-Iran përtej zonës së drejtpërdrejtë të konfliktit, me ndërprerjet që kanë prekur si Gjirin Persik, ashtu edhe rrugët alternative të eksportit përmes Detit të Kuq.
Arabia Saudite është mbështetur gjithnjë e më shumë në infrastrukturën e saj perëndimore të eksportit, veçanërisht në portin e Yanbu-së në Detin e Kuq, ndërsa pasiguria rreth Ngushticës së Hormuzit ka ndërlikuar rrugët tradicionale të transportit detar nga Gjiri.
Megjithatë, edhe ky korridor alternativ është vënë nën presion. Huthit e Jemenit, të mbështetur nga Irani, kanë kërcënuar dhe sulmuar anije dhe infrastrukturë të lidhur me Arabinë Saudite, duke rritur rrezikun për transportin e naftës përmes Detit të Kuq dhe Bab el-Mandebit. Sulmet kanë prekur zona pranë Yanbu-së dhe rafinerisë së Jazan-it.
Pas këtyre zhvillimeve, trafiku detar dhe ngarkesat e naftës nga portet saudite të Detit të Kuq kanë pësuar rënie të ndjeshme. Sipas të dhënave të kompanive të gjurmimit të anijeve, eksportet e naftës bruto nga Yanbu kanë rënë në nivele shumë të ulëta, ndërsa disa anije kanë kufizuar gjurmimin e tyre për shkak të rrezikut të sulmeve.
Sipas vlerësimeve të IEA-së, furnizimi me naftë bruto nga Arabia Saudite ra në rreth 6 milionë fuçi në ditë në gusht, ndërsa shifra e raportuar nga vetë Rijadi te OPEC-u ishte 6.238 milionë fuçi në ditë. Kjo diferencë lidhet me mënyrën se si matet prodhimi dhe furnizimi real në treg.
Konflikti ka ushtruar gjithashtu presion të madh mbi transportin detar përmes Ngushticës së Hormuzit, një prej rrugëve më të rëndësishme në botë për eksportet e energjisë. Çrregullimet në këtë korridor dhe sulmet ndaj anijeve kanë shtuar frikën për një mungesë më të gjerë të furnizimeve.
Ndërkohë, Arabia Saudite raportoi se furnizoi tregun me rreth 7.1 milionë fuçi në ditë në gusht, një shifër dukshëm më e lartë se prodhimi i raportuar prej 6.24 milionë fuçish në ditë. Kjo tregon se vendi po përdor edhe rezervat e disponueshme për të kompensuar rënien e prodhimit dhe për të ruajtur furnizimet në treg.
Çrregullimi i furnizimeve saudite dhe pasiguria rreth rrugëve të transportit kanë shtuar presionin mbi tregun global të naftës. Çmimi i naftës Brent kaloi mbi 100 dollarë për fuçi këtë javë, ndërsa luftimet dhe sulmet ndaj anijeve kanë rritur frikën për një krizë më të gjerë energjetike.
Agjencia Ndërkombëtare e Energjisë ka paralajmëruar se ndërprerjet e zgjatura në Lindjen e Mesme mund të thellojnë deficitin global të furnizimit. Sipas IEA-së, prodhimi global i naftës pritet të bjerë me rreth 5.7 milionë fuçi në ditë gjatë vitit 2026, ndërsa rikuperimi i plotë i furnizimit mund të shtyhet deri në vitin 2027.
