Mumbai, Indi —
Në çdo mëngjes në parkun Shivaji në Mumbai, njerëzit ecin me hapa të shpejtë rreth pistës, ndërsa orët inteligjente vibrojnë në çdo hap. Pak minuta më vonë, disa prej tyre ndalen pranë tezgave të ushqimit, ku vaji zien dhe samosat e nxehta e xhalebitë me shurup shërbehen në pjata letre. Është një pamje tipike e marrëdhënies së ndërlikuar të Indisë me shëndetin dhe kënaqësinë – dhe sfondi i një etheje të re mjekësore e tregtare.
Kjo ethe lidhet me skadimin e afërt të patentës që mbron semaglutidin, një proteinë që imiton hormonin që i thotë trurit se nuk je i uritur. Është përbërësi kryesor i ilaçit shumë të njohur për humbje peshe, Ozempic, i prodhuar nga Novo Nordisk.
Patenta e Novo Nordisk në Indi skadon në mars dhe industria gjigante farmaceutike e vendit po përgatitet të hedhë në treg versione gjenerike.
Analistët parashikojnë një “luftë çmimesh” që mund të ulë koston e disa ilaçeve për dobësim deri në 90% në Indi – dhe ndoshta edhe në vende të tjera. Banka investuese Jefferies e quan këtë një “moment pilule magjike” për Indinë, duke projektuar që tregu i semaglutidit mund të arrijë në 1 miliard dollarë.
“Jemi plotësisht të përgatitur,” tha për CNN Namit Joshi, kryetar i Këshillit për Promovimin e Eksporteve Farmaceutike të Indisë (Pharmexcil). “Do të ketë një bombardim të këtij produkti sapo të skadojë patenta.”
Ashtu si India, e njohur si “farmacia e botës”, ndihmoi dekada më parë në uljen e çmimeve të ilaçeve për HIV, tani mund të bëhet furnizuesi kryesor me kosto të ulët në një revolucion të ri global kundër obezitetit.
Ndryshimi mund të jetë transformues për vetë Indinë, e cila konsiderohet kryeqyteti botëror i diabetit dhe një nga tregjet me rritjen më të shpejtë për trajtime kundër obezitetit. Sipas revistës mjekësore The Lancet, deri në vitin 2050 rreth 450 milionë të rritur në Indi pritet të jenë mbipeshë.
Semaglutidi imiton një hormon që rregullon oreksin dhe nivelin e sheqerit në gjak – në thelb i thotë trurit se je ngopur. Ai është përbërësi kryesor i barnave kundër obezitetit si Ozempic, që zakonisht shitet në stilolapsa injeksioni të gatshëm për përdorim.
Të paktën 10 kompani indiane, përfshirë Dr. Reddy’s Laboratories, Cipla dhe OneSource Specialty Pharma, kanë nisur proceset për prodhimin e versioneve gjenerike.
Kompania indiane Biocon ka hapur një fabrikë injeksionesh në Bengaluru me një investim prej rreth 100 milionë dollarësh dhe synon eksportin në Brazil dhe Kanada.
Ndërkohë, ilaçi Mounjaro i prodhuar nga Eli Lilly ka shpërthyer në tregun indian, duke u bërë një nga markat farmaceutike më të shitura brenda pak muajsh.
Por ilaçet nuk janë të lira. Mahesh Chamadia, 70 vjeç nga Mumbai, shpenzon rreth 25 mijë rupi në muaj (rreth 280 dollarë) për injeksionet. Pas 25 vitesh përpjekjesh me dieta dhe palestër, ai ka humbur 10 kilogramë dhe ka përmirësuar ndjeshëm nivelin e sheqerit në gjak.
Megjithatë, barnat kanë efekte anësore si të përziera, diarre, të vjella, kapsllëk dhe dhimbje barku. Mjekët paralajmërojnë për rrezikun e keqpërdorimit, sidomos në një vend ku presioni social për pamjen fizike është i fortë.
“Menaxhimi i obezitetit është një paketë e plotë; semaglutidi është vetëm një mjet,” thotë endokrinologu Atul Luthra. Aktiviteti fizik dhe dieta e rregullt mbeten thelbësore.
Ndërsa ora po numëron drejt skadimit të patentës në mars, pyetja për Indinë është më e madhe se tregu: a do të shënojë kjo një revolucion të vërtetë shëndetësor, apo vendi do të mbështetet te një zgjidhje me shiringë duke lënë pas dore ndryshimin e stilit të jetesës?
