
Nën hijen e nismave dhe sloganeve më të fundit të mazhorancës, ish-ministrja e Partisë Socialiste, Ermelinda Meksi, ka lëshuar një reagim të fortë ndaj qasjes politike që zhvendos vëmendjen nga detyrimet ligjore të institucioneve te veprimet individuale politike. Përmes një analize të hollësishme mbi shqetësimet e përditshme të qytetarëve, Meksi ngre pikëpyetje mbi efikasitetin e kësaj retorike përballë dështimit të pushtetit vendor dhe qendror për të garantuar shërbimet bazë.
“Sot, me të drejtë, qytetarët shqetësohen për sigurinë në hotele, në rrugë dhe në hapësirat publike. Por sa të sigurt ndihemi në pallatet ku jetojmë?” shkruan Meksi, duke sjellë në vëmendje sigurinë e ashensorëve të pakolauduar, mungesën e kontrollit mbi administratorët e licencuar dhe dështimin e bashkive për të ndërhyrë.
Ajo ndalet gjithashtu te degradimi i infrastrukturës urbane dhe ndërtimet pa kriter që po rëndojnë jetesën e banorëve:
“Çfarë ndodh kur papritur ngrihet një kullë përballë pallatit, duke ndryshuar mjedisin ku jetojmë dhe duke rënduar mbi një infrastrukturë që nuk është projektuar për një dendësi të tillë? Kur blemë apartamentet tona, kemi vlerësuar edhe distancën, hapësirën, dritën dhe qetësinë. Kush mban përgjegjësi kur këto ndryshojnë pa u marrë seriozisht në konsideratë kapaciteti i infrastrukturës dhe interesi i banorëve?”
Duke marrë shkas nga përdorimi i termave të reja në diskursin politik, Meksi vë në dyshim drejtpërdrejt synimin e tyre real përballë hallit të qytetarit:
“Si do t’i adresojnë këto probleme ‘BESA’, ‘Prania Besnike’, ‘PasqyrAlbania’ dhe ‘Radar’? A do të shërbejnë për të forcuar institucionet dhe llogaridhënien, apo do të mbeten togfjalë të rinj politikë, të përsëritur në kor nga deputetët, ndërsa qytetari vazhdon të kërkojë ndërhyrje individuale për të drejtën që i takon e duhet t’ja garantoj shteti?”
Për ish-ministren, zgjidhja e problemeve nuk mund të bëhet përmes favoreve apo pranisë së politikanëve, por përmes zbatimit të ligjit dhe funksionimit të shtetit:
“Qytetari nuk është një ‘rast’ që politikani duhet ta ndjekë, por qytetar me të drejta, ndërsa institucioni ka detyrimin t’ia garantojë ato në përputhje me ligjin dhe interesin publik. Prania e politikanit e bën të dëgjohet halli; por vetëm institucioni është në gjendje ta zgjidhë atë. Më shumë se ‘Prani Besnike’, na duhet përgjegjësi institucionale.”
Në përfundim, Meksi thekson se çelësi i zgjidhjes qëndron te fuqizimi i pushtetit vendor dhe i këshilltarëve bashkiakë, duke u shprehur se “zgjidhja nuk është të afrojmë çdo hall te qeveria dhe kryeministri, por të sjellim vendimmarrjen dhe përgjegjësinë më pranë qytetarit.”




















