Ministrja e Ekonomisë dhe Inovacionit, Delina Ibrahimaj, mori pjesë në prezantimin e nismës për Dritaren e Vetme Kombëtare për Doganat (National Single Window), një platformë digjitale që sipas qeverisë do të ulë burokracinë, do të përshpejtojë procedurat e import-eksportit dhe do ta afrojë Shqipërinë me standardet e Bashkimit Europian.
Në fjalën e saj, ministrja theksoi rëndësinë strategjike të këtij projekti për biznesin dhe për integrimin europian të vendit, duke deklaruar se kjo platformë “revolucionarizon mënyrën se si bizneset shqiptare kryejnë tregti”, përmes digjitalizimit të procedurave dhe reduktimit të burokracisë.
Natyrisht, në Shqipëri fjala “revolucion digjital” përdoret me një lehtësi të admirueshme. Çdo platformë e re është një revolucion, çdo portal është një hap historik dhe çdo prezantim premton se më në fund është gjetur “drita në fund të tunelit”.
Problemi është se, në shumë raste, tuneli rezulton të jetë shumë më i gjatë se sa parashikojnë prezantimet. Dhe ndonjëherë, drita që shfaqet në fund të tij nuk është domosdoshmërisht ajo e transparencës, por ajo e një tjetër sistemi që duhet mirëmbajtur, tenderuar dhe “përmirësuar” pafundësisht.
Kështu që bizneset shqiptare, të cilat prej vitesh jetojnë mes platformave që hapen, bllokohen dhe rilindin në versione të reja, e presin me interes “Dritaren e Vetme”. Jo aq për revolucionin që premton, sa për të parë nëse kjo dritare do të hapet vërtet për të ulur burokracinë… apo thjesht për të ndriçuar edhe pak tunelin e gjatë të korrupsionit administrativ që e shoqëron atë.
