U largua nga lufta në Siri në moshën 11-vjeçare, dokumentari ndjek për 10 vite jetën e vajzës që rrezikoi të mbytej në det
Një vajzë 11-vjeçare që largohet nga lufta në Siri, një udhëtim i rrezikshëm me gomone drejt Evropës dhe një familje që përpiqet të ndërtojë jetën nga e para. Kjo është historia e dokumentarit One in a Million, i cili ka tërhequr vëmendjen ndërkombëtare pasi regjisorët kanë ndjekur jetën e së njëjtës familje për dhjetë vite.
Dokumentari, i realizuar nga Itab Azzam dhe Jack MacInnes, rrëfen historinë e Israas, një vajze siriane që u detyrua të largohej nga Alepo së bashku me familjen, pasi shtëpia e tyre u shkatërrua nga lufta. Në vitin 2015, familja ndodhej në Izmir të Turqisë, duke u përpjekur të siguronte paratë për të kaluar detin Egje dhe për të mbërritur në Greqi. Pikërisht aty, regjisorët takuan për herë të parë Israan, e cila shiste cigare në rrugë së bashku me babanë e saj, Tarek.
Në atë periudhë, mijëra refugjatë po rrezikonin jetën në gomone të mbipopulluara për të mbërritur në Evropë. Një nga detajet më tronditëse ishte përdorimi i jelekëve të falsifikuar të shpëtimit, të cilët nuk ofronin siguri në rast mbytjeje. Përpara nisjes, babai i Israas u kërkoi regjisorëve që, nëse familjes do t’i ndodhte diçka, historia e tyre të mos harrohej. Pavarësisht rrezikut, ata arritën të kalonin detin dhe nisën një udhëtim të gjatë drejt Gjermanisë, mes të ftohtit, shiut dhe kushteve të vështira.
Pasi familja u vendos në Këln, regjisorët vendosën të vazhdonin xhirimet, duke e kthyer projektin në një dokumentar dhjetëvjeçar mbi rritjen, integrimin dhe ndryshimet që emigrimi sjell në marrëdhëniet familjare. Israa mësoi gjermanishten brenda pesë muajve, filloi shkollën dhe krijoi miqësi të reja. Në moshën 12-vjeçare, ajo vendosi të mos mbante më shaminë, një vendim që shkaktoi tensione me babanë.
Ndërsa vajza po përshtatej me jetën e re, babai i saj përballej me vështirësi për të pranuar humbjen e statusit shoqëror që kishte pasur në Siri, ku drejtonte një restorant. Dokumentari nuk shmang as konfliktet familjare. Kur Israa ishte 14 vjeçe, ajo u tregoi regjisorëve se babai e kishte goditur, ndërsa ekipi ndërpreu xhirimet për t’i dhënë përparësi sigurisë së saj. Ndërkohë, nëna e vajzës, Nisreen, nisi të fitonte më shumë pavarësi dhe të ndërtonte një jetë të re në Gjermani.
Historia vazhdoi edhe pasi Israa mbushi 18 vjeç. Ajo njohu Mohammedin, një tjetër refugjat sirian, me të cilin më vonë u martua. Sot, në fillim të të 20-ave, është nënë e dy fëmijëve dhe po përgatitet profesionalisht për të punuar në administratën vendore gjermane.
Dokumentari përfshin edhe kthimin e saj në Alepo pas rrëzimit të regjimit të Bashar al-Assadit në fund të vitit 2024. Për herë të parë pas shumë vitesh, Israa u përball me vendin nga ishte larguar dhe me kujtimet e fëmijërisë së ndërprerë nga lufta.
Në një intervistë për The Guardian, ajo tregoi se qau gjatë gjithë kohës kur pa dokumentarin për herë të parë. Israa pranoi se, kur ishte fëmijë, nuk e kuptonte plotësisht rrezikun e udhëtimit drejt Evropës, ndërsa sot, pasi është bërë vetë nënë, e vlerëson ndryshe guximin e prindërve për t’u siguruar fëmijëve një të ardhme më të mirë.
One in a Million shfaqet në kinematë britanike dhe irlandeze nga 6 nëntori. Përmes historisë së Israas, dokumentari sjell një këndvështrim njerëzor mbi krizën e refugjatëve, duke treguar se pas statistikave të luftës dhe emigrimit fshihen jetë, familje dhe përpjekje që vazhdojnë shumë kohë pas mbërritjes në një vend të sigurt.
