Gjyqi i së hënës për Erion Veliajn në Gjykatën e Lartë nuk është thjesht një betejë procedurale mes SPAK dhe kryebashkiakut të Tiranës. Ai po shihet si prova e parë reale për ndryshimin që vetë Gjykata e Lartë bëri pak javë më parë mbi filozofinë e masave të sigurisë dhe përdorimin e “arrestit me burg”.
Gjatë dy viteve të fundit, sidomos në dosjet e bujshme politike dhe të korrupsionit, është krijuar perceptimi se paraburgimi është kthyer pothuajse në masë standarde. Pikërisht këtë logjikë tentuan të korrigjojnë Kolegjet e Bashkuara, duke vendosur se izolimi në qeli duhet të jetë përjashtim dhe jo automatizëm procedural.
Vendimi i ri kërkon që gjykata të argumentojë konkretisht pse një person duhet të mbahet në burg dhe pse nuk mjaftojnë masa më të buta sigurie. Nuk duhet të mjaftojë më vetëm pesha e akuzës apo rëndësia politike e çështjes.
Kjo është arsyeja pse çështja Veliaj po ndiqet me tension të madh edhe brenda Partisë Socialiste. Nëse Gjykata e Lartë vendos të zbusë masën e sigurisë, vendimi nuk do të ketë vetëm efekt juridik. Ai do të prodhojë menjëherë pasoja politike në Bashkinë e Tiranës dhe në vetë ekuilibrat e mazhorancës.
Megjithatë, edhe nëse Veliaj del nga paraburgimi, kjo nuk do të thotë automatikisht rikthim në drejtimin e bashkisë. Një masë si “arresti në shtëpi” do ta bënte praktikisht të pamundur ushtrimin normal të funksionit të kryebashkiakut. Rikthimi real në zyrë do të bëhej i mundur vetëm nëse Gjykata do të shkonte drejt një mase edhe më të lehtë, si “detyrim paraqitje”.
Pikërisht për këtë arsye, vendimi i nesërm pritet të lexohet jo vetëm si fat personal i Erion Veliajt, por si një sinjal për mënyrën se si do të funksionojë më tej raporti mes drejtësisë së re dhe politikës shqiptare.
