Erion Veliaj vijon të reagojë nga qelia e burgut të Durrësit, për atë që ai quan "gjyqi i absurdit" duke krahasuar veten me personazhin e librit, Jozef K. "Procesi" të Franz Kafkës e deri tek sulmet që vijon të bëjë ndaj prokurorit "Nesti Violina". Madje, ai me ironi burgu, thotë se po sheh procesin ndaj tij në në televizor: “Procesi” im vazhdon të shkruhet në gjirizët mediatikë, nga një grup karnavalesh të bërë bashkë, fut e bjer, duke iu referuar dosjes shumëfaqëshe të idiotësive të Ols Angonit". Kreu i bashkisë thotë se është akuzuar nën dyshimet e arsyeshme mbi "favore" ndaj sipërmarrësit të nderuar, siç ai e quan Shkëlqim Fushën, për shkak të konsulencës juridike, konkretisht në projekte si: 1. ka marrë leje për një bashkëfshatar, shtëpi njëkatëshe në Yrshek; 2. ka marrë mbrapsht garancinë e punimeve në Sheshin Skënderbej; 3. ka marrë pagesë për një nga 7 lotet e pastrimit, kur pastrimin e bënin privatët në Bashkinë e Tiranës. Pra, Shkëlqim Fusha akuzohet ndër të tjera se l avokate. 9 mijë euro, shokë të Ajolës. Sipas Veliajt "leja e ndërtimit është e drejtë pa konkurim, pra e merr ai që e ka tokën ose kontratën me pronarin e tokës. Ols Angoni, si pronar ndërtues e di mirë këtë". Garancia e kontratës është detyrim ligjor që çdo subjekt ta ketë përpara se të nisë një punë, dhe nëse puna kryhet sipas standardeve. Më tej vijohet të zbardhë pjesë të dosjes, ku Veliaj pretendon se "Fusha ka marrë “këstin mujor të lotit të pastrimit”, e po pastaj?! Fusha ka bërë pastrimin në Tiranë që nga viti 2000 gjer në 2024, kur Bashkia e kaloi 100% si shërbim në kompani publike. Madje, siç doli në thertoren e Erjon Kasapit, Fusha ishte penalizuar sepse inspektorët e bashkisë kishin vërejtje mbi pastrimin e disa pikave. Pra, nuk ka marrë më shumë, ka marrë më pak, e nga vjet nuk ka marrë fare shërbim pastrimi. Kompania publike “Eco Tirana”, një bashkëpunim mes Tiranës-Veronës-Vicenzës, e shtetëzoi totalisht shërbimin privat". Në fund Veliaj i kujton prokurorit se "Zotërisë i është dhënë leja për sevapin, haka për punën dhe kusuri për shërbimin. Këto i njeh ligji dhe kodi etik e shoqëror. Ekzaktësisht çfarë nuk njeh Kafka im: Ligjin dhe Kodin Etik, se atë shoqërorin është gjynah t’ia kërkosh një individi të devijuar psiko-emocionalisht, sa nga violina dhe sa nga trampolina".
