Në zemër të Parkut Kombëtar të Valbonës, një nga perlat natyrore të Shqipërisë, shihet kjo pamje, shtrati i lumit të famshëm është thuajse tërësisht i thatë.
Në videon duket qartë realiteti tronditës — një rrjedhë që dikur frymëzonte këngë e poezi, tashmë është kthyer në një rrip gurësh të thatë. Lumi i Valbonës, i cili ligjërisht gëzon statusin e zonës së mbrojtur natyrore, në praktikë po shuhet nga ndërhyrja njerëzore.
Shkaktarët? Uji është devijuar. Për konsum dhe për hidrocentrale private, burimet natyrore po keqpërdoren. Në vend që të mbrohet, kjo pasuri kombëtare po shfrytëzohet deri në pikën e zhdukjes.
Kjo situatë ngre pyetje të forta për institucionet përgjegjëse:
Kush po monitoron zbatimin e ligjeve për zonat e mbrojtura?
A ka leje për këto ndërhyrje?
Ku janë zërat e atyre që duhet të mbrojnë Valbonën?
Valbona nuk është vetëm një destinacion turistik — ajo është një pjesë e shpirtit natyror të vendit tonë. Dhe nëse sot rrjedha e saj ndalet për hir të përfitimeve afatshkurtra, nesër do të jetë shumë vonë për ta rikthyer atë që kemi humbur.
