Nga Muriel
Kur studentët kërkojnë të ardhmen dhe kryeministri u përgjigjet me kërcënime për “vija të kuqe”, problemi nuk janë studentët. Problemi është një pushtet që ka harruar kujt i shërben.
Ka një moment kur arroganca e pushtetit bëhet e padurueshme. Kur një kryeministër, pas vitesh qeverisjeje, nuk gjen më forcën të dëgjojë qytetarët, por gjen gjithmonë kohë t’u tregojë forcën e shtetit. Edi Rama, ai moment ka ardhur dhe përgjegjësia është jotja.
Të flasësh për “vija të kuqe” ndërsa studentët kërkojnë arsim, dinjitet dhe një të ardhme në vendin e tyre, është shenjë e një pushteti që nuk dëshiron të përballet me pyetjet e qytetarëve. Studentët nuk po kërkojnë privilegje apo mëshirë. Ata po kërkojnë mundësi, siguri dhe respekt.
Pas kaq vitesh në pushtet, nuk mund të sillesh sikur zemërimi qytetar ka lindur nga hiçi. Të rinjtë po humbin besimin te vendi, familjet po ndahen nga emigracioni dhe prindërit sakrifikojnë gjithçka për arsimimin e fëmijëve, pa pasur garanci për punë apo perspektivë.
Studentët nuk janë problemi i Shqipërisë. Ata janë pasqyra e dështimeve të saj politike.
Unë jam në anën e tyre, pa asnjë ekuivok. E drejta për të protestuar dhe për të kundërshtuar pushtetin është themel i demokracisë. Askush nuk duhet t’i trajtojë të rinjtë si armiq vetëm sepse kërkojnë ndryshim.
Situata bëhet edhe më shqetësuese kur protesta përballet me forcën e policisë. Policia nuk është pronë e qeverisë dhe as instrument i karrierës së kryeministrit. Uniforma e shtetit duhet të mbrojë qytetarin dhe ligjin, jo të frikësojë protestuesit.
Nëse ka pasur dhunë të paligjshme ndaj protestuesve, përgjegjësit duhet të identifikohen dhe të përballen me drejtësinë. Nëse urdhrat kanë ardhur nga nivele më të larta, hetimi duhet të shkojë deri te ata që i kanë dhënë. Çdo pretendim serioz për dhunë policore kërkon një hetim të pavarur, transparent dhe të besueshëm.
Prokuroria nuk mund të fshihet pas heshtjes. Një shtet ku protestuesi hetohet, ndërsa polici i dyshuar për dhunë mbetet pa përgjegjësi, nuk është shtet i barazisë përpara ligjit. Dhuna nga cilido krah është e papranueshme, por ligji duhet të zbatohet njësoj për të gjithë.
Edi Rama duhet të përballet me një të vërtetë të thjeshtë: Shqipëria nuk është pronë private dhe mandati nuk është çek i bardhë për arrogancë. Një kryeministër mund të fitojë zgjedhje, por përsëri duhet të mbajë përgjegjësi politike për dështimet dhe humbjen e besimit qytetar.
Prandaj e them qartë: Edi Rama duhet të largohet.
Jo përmes dhunës dhe jo duke zëvendësuar institucionet me kaos, por përmes përgjegjësisë politike. Dorëheqja mund të jetë akti i fundit i një udhëheqësi që pranon se vendi është më i rëndësishëm se karrigia.
Studentëve u them: zëri juaj ka vlerë. Protestoni paqësisht, kërkoni llogaridhënie dhe mos lejoni që frika t’ju heshtë.
Vija e kuqe nuk është karrigia e kryeministrit. Është dinjiteti i qytetarëve.
Kryeministrat janë të përkohshëm. Republika është e qytetarëve.
Rama, largohu! Shqipëria është më e madhe se pushteti yt!
