Të jetosh me kafshën shtëpiake si të ishte fëmijë, ta konsiderosh pjesë të plotë të familjes, madje edhe ta zgjedhësh atë në vend të një fëmije. Ky fenomen, i njohur si “pet parenting”, po përhapet gjithnjë e më shumë, sidomos mes çifteve të reja.
Në Shtetet e Bashkuara, sipas studimit State of Pets 2026 të The Harris Poll, 4 amerikanë në 10 do të zgjidhnin të kishin një kafshë shtëpiake në vend të një fëmije, ndërsa vetëm 21% do të zgjidhnin të shtonin një fëmijë në familje.
Edhe në Itali prirja po rritet. Sipas të dhënave të Istat, mbi 10 milionë familje italiane jetojnë me rreth 25.5 milionë kafshë shtëpiake. Qentë dhe macet janë më të përhapurit: 33.9% e familjeve italiane kanë një kafshë, 22.1% kanë një ose më shumë qen dhe 17.4% kanë një ose më shumë mace.
Fenomeni është më i dukshëm te brezat e rinj. Mes Millennial dhe Gen Z, 55% kanë menduar të ndërtojnë jetën rreth një kafshe shtëpiake më shumë sesa rreth një fëmije. Ndërsa 83% e pronarëve të kafshëve thonë se e konsiderojnë qenin ose macen si fëmijë.
Në SHBA, arsyet kryesore pse shumë njerëz zgjedhin një kafshë në vend të një fëmije janë: nuk ndihen në fazën e duhur të jetës për të pasur fëmijë, kafsha është më e lehtë për t’u menaxhuar, kushton më pak, kërkon më pak përgjegjësi dhe për disa është zgjedhje e vetëdijshme për të mos pasur fëmijë.
Në Itali, sipas një kërkimi të Ipsos për Changes Unipol, 79% e pronarëve i konsiderojnë kafshët anëtarë të familjes. Megjithatë, 63% thonë se ato nuk zëvendësojnë një fëmijë dhe 75% nuk i shohin si shkak të rënies së lindshmërisë.
Veterineri Marco Melosi, president i Anmvi, paralajmëron se lidhja e fortë me kafshët është e kuptueshme, por nuk duhet të kthehet në humanizim të tepruar. Sipas tij, qentë dhe macet kanë nevoja të ndryshme nga njerëzit dhe trajtimi i tyre si fëmijë mund t’i dëmtojë.
Studime të publikuara në revistën shkencore Animals tregojnë se humanizimi i tepruar i kafshëve mund të shkaktojë probleme sjelljeje, si ankth ndarjeje, agresivitet dhe stres kronik. Arsyeja kryesore është se pronarët shpesh projektojnë te kafsha nevoja dhe emocione njerëzore, duke mos respektuar natyrën dhe kërkesat e saj reale.
Mesazhi i ekspertëve është i qartë: Kafshët mund të jenë pjesë e familjes, mund të japin dashuri dhe shoqëri, por nuk duhen trajtuar si zëvendësues të fëmijëve. Duhet dashuri, por edhe respekt për natyrën e tyre.
