Dy ditë para vendimit që Gjykata Kushtetuese pritet të marrë për çështjen e zëvendëskryeministres Belinda Balluku, kryeministri ka gjetur një tjetër mënyrë për të ushtruar presion ndaj saj. Këtë herë, me merakun e një shtetari që ruan me fanatizëm financat e shtetit, ai shkruan:
“Sot Gjykata Kushtetuese po zhvillon (fatkeqësisht pa transmetim direkt për shkaqe teknike) farsën më të shëmtuar të imagjinueshme, e cila i është imponuar nga dy shoqata gjyqtarësh, të cilët duan të rrisin rrogat e tyre me gjyq, duke thyer piramidën shtetërore të pagave, ndërkohë që janë kategoria më e lartpaguar në Shqipëri, si rezultat i mbështetjes që kjo shumicë qeverisëse i dha, për hir të Reformës në Drejtësi, pushtetit gjyqësor.
Tani këta duan që në përjetësi t’u jepet e drejta ta rrisin vetë rrogën sa herë rriten pagat e tjera, pra Shqipëria të jetë përgjithmonë i vetmi vend në botë ku gjykatësit paguhen më shumë se çdokush tjetër, duke marrë kompetencat kushtetuese të qeverisë dhe të parlamentit për politikën e pagave. Ky është një skandal logjik, moral, ligjor dhe kushtetues, të cilin uroj që Gjykata Kushtetuese të mos e lejojë kurrësesi të kthehet në një turp kombëtar!
Respekte për SPAK-un që nuk iu bashkua kësaj marrëbabëzie në emër të pavarësisë së gjyqësorit????”
Reagimi i kryeministrit vjen në një moment delikat, kur Gjykata Kushtetuese pritet të shprehet për një çështje që prek drejtpërdrejt qeverinë dhe një nga figurat më të rëndësishme të saj. Gjuha e përdorur, e pazakontë për një kryeministër që i drejtohet një institucioni kushtetues, ngre pikëpyetje serioze mbi kufirin mes opinionit politik dhe presionit publik ndaj një organi që pritet të vendosë mbi ligjshmërinë.
Sulmi frontal ndaj gjyqtarëve, i shoqëruar me etiketime si “farsë”, “turp kombëtar” apo “marrëbabëzi”, ndërsa në të njëjtën kohë SPAK përjashtohet nga kritika dhe përgëzohet publikisht, krijon një ndarje të qartë mes institucioneve “të mira” dhe atyre që, në këtë rast, shpallen problematike.
Në thelb, shqetësimi i shprehur për “piramidën e pagave” dhe financat e shtetit tingëllon selektiv, sidomos kur vjen nga një qeveri që ka miratuar rritje të njëanshme pagash, bonuse dhe skema të veçanta për sektorë të caktuar, sipas interesit politik të momentit.
Në një shtet të së drejtës, Gjykata Kushtetuese pritet të flasë me vendime, jo të përgjigjet ndaj postimeve në rrjete sociale. Por koha e reagimit dhe toni i përdorur nga kryeministri e bëjnë të vështirë të mos lexohet ky qëndrim si një mesazh presioni ndaj një institucioni që pas dy ditësh ka një peshë të madhe për të mbajtur.
