Dekreti i Zgjedhjeve të 9 Nëntorit tashmë është publikuar edhe në Fletoren Zyrtare.
Stafi që kujdeset për Begajn i ka marrë masat edhe për këtë detaj. Në fakt, e vetmja risi nga intervista e Begaj, që më shpejt mbaroi sesa filloi, ishte se presidenti paska një ekip që, me diskutime aktive mes tyre, rrinë e bindin numrin 1 të shtetit që të firmosë dekrete.
Përfytyroni pak skenën!
Begaj që rri në krye të tavolinës dhe ekipi që me duar e këmbë i shpjegon se çfarë pune bën Gjykata Kushtetuese, çfarë bën Kryeministri (ndërsa Begaj kujton vetëm se kush është Kryeministri), e pastaj me radhë edhe gjithë të tjerët.
Ndërsa stafi flet, Begaj nis t’i heqë vetes frikën që ka kur duhet të firmosë.
Frika lind me njeriun, por për Begajn kjo frikë duket se është refleks i kushtëzuar nga ndonjë firmë e kaluar që i ka hapur shumë telashe.
Ndërsa stafi beson se po i sqaron Kushtetutën, Begaj merr kohën që i duhet për t’u trimëruar, derisa të thotë: “ma sillni ta firmos”.
Nuk u tregon për frikën e tij, por thjesht i bën të besojnë se po peshon të dyja opsionet, “ta firmos apo mos ta firmos”!
Që për Begajn është sikur të thotë: “të jem a mos jem nesër President”.
Por kësaj radhe Presidenti i kapërceu parashikimet e të gjithëve. Ndërsa kjo ishte një skenë imagjinare mbrëmë, ai ja doli që të bindte edhe publikun se dekretin e firmosi jo si ushtar i bindur i kryeministrit, por sepse e bindi stafi. Me gjasë presidenti paska staf aq të mirë e të zotë, sa arrin ta bindë edhe përkundrejt dëshirave të Edi Ramës.
Dhe ky do të ishte një rekord i ri për Presidentin Begaj, i cili do të mbahet mend gjatë jo për firmosjen e dekretit, por për besnikërinë e pashoqe ndaj çdo vullneti kryeministror. Aq sa kryeson bindshëm një listë presidentësh qesharakë që ka pasur ky vend. Dhe kur e mendon, nuk ka pasur pak…
