Ai vdiq ndërsa përpiqej të mbrohej nga gurët dhe hiri që binin mbi Pompein. Gati dy mijë vjet më vonë, teknologjia i ka dhënë një pamje njerëzore historisë së tij.
Arkeologët në Pompeii përdorën inteligjencën artificiale dhe teknika të përpunimit të imazhit për të krijuar një rindërtim dixhital të një burri që humbi jetën gjatë shpërthimit të Vezuvit në vitin 79 pas Krishtit.
Mbetjet u gjetën pranë Porta Stabia.
Burri kishte me vete një enë të madhe terrakote, të cilën arkeologët besojnë se po e përdorte si mburojë mbi kokë për t’u mbrojtur nga lapilli, gurët e vegjël vullkanikë që ranë mbi qytet.
Pranë tij u gjetën gjithashtu një llambë vaji, një unazë e vogël hekuri dhe dhjetë monedha bronzi.
Duke kombinuar të dhënat skeletore dhe arkeologjike, ekipi krijoi një figurë vizuale të viktimës: një burrë i përkulur, duke mbajtur enën mbi kokë, ndërsa pas tij Vezuvit shpërthen.
Arkeologët theksojnë se kjo nuk është një fotografi e saktë e njeriut siç dukej realisht. Është një interpretim vizual i bazuar në të dhënat e disponueshme, jo një identifikim biometrik.
Por teknologjia ka një efekt të fuqishëm: e kthen një skelet anonim në një person që lexuesi mund ta imagjinojë në momentet e fundit të jetës.
Pompeii u varros nga shpërthimi i Vezuvit dhe pikërisht katastrofa ruajti ndërtesa, objekte dhe viktima në një mënyrë unike.
Tani AI po i shton arkeologjisë një mjet tjetër: jo vetëm të zbulojë se çfarë ndodhi, por edhe ta bëjë të kaluarën më të afërt vizualisht.
