Sami Repishti, i lindur më 6 prill 1925 në Shkodër, ishte një shkrimtar, akademik dhe aktivist i të drejtave të njeriut, i cili jetoi një jetë të pasur me angazhime intelektuale dhe shoqërore, duke kontribuar ndjeshëm për të drejtat e shqiptarëve dhe të drejtën ndërkombëtare. Ai ishte një zë i fuqishëm kundër padrejtësive dhe dhunës, duke qenë dëshmitar dhe viktimë e regjimit komunist në Shqipëri.
Jeta dhe Arsimi
Pas përfundimit të shkollës së mesme në Shkodër në vitin 1942, Repishti studioi në Fakultetin e Historisë në Firence, Itali, ku fitoi një bursë studimi. Megjithatë, kthimi i tij në Shqipëri u përball me valën e represionit të regjimit komunist. Në vitin 1946, ai u arrestua dhe u dënua me 15 vjet burg për akuzën e “agjitacionit dhe propagandës kundër shtetit”, nga të cilat vuajti 10 vite në kushte çnjerëzore. Përvoja e tij në burg u bë një themel i rëndësishëm për punën e tij të ardhshme në mbrojtjen e të drejtave të njeriut.
Pas emigrimit në SHBA, Sami Repishti përfundoi doktoraturën në City University of New York dhe për më shumë se dy dekada dha mësim në kolegje amerikane, duke shërbyer gjithashtu si kryetar i Departamentit të Gjuhëve të Huaja.
Veprimtaria për të Drejtat e Njeriut
Repishti u bë një nga zërat kryesorë në mbrojtjen e të drejtave të shqiptarëve dhe denoncimin e krimeve të regjimit komunist. Ai ishte koordinatori për Shqipërinë dhe ish-Jugosllavinë pranë Amnesty International dhe shqiptaro-amerikani i parë që dëshmoi për çështjen e Kosovës para Kongresit Amerikan në vitin 1965.
Ai bashkëthemeloi organizata si Lidhja Qytetare Shqiptaro-Amerikane dhe Këshilli Kombëtar Shqiptaro-Amerikan, duke luajtur një rol kyç në promovimin e çështjeve shqiptare në arenën ndërkombëtare.
Trashëgimia
Përkushtimi i Repishtit ndaj lirisë dhe drejtësisë është përjetuar në librat dhe artikujt e tij, të cilat mbeten një pasuri e çmuar për brezat e ardhshëm.
Me ndarjen nga jeta të Sami Repishtit, kombi shqiptar humbi një nga mendimtarët e tij më të ndritur dhe një avokat të palodhur të drejtësisë.
