Opinion nga Muriel
Ka diçka thellësisht fyese në pamjen e një kryeministri që del para kamerave me një gur në dorë, ndërsa një brez i tërë kërkon përgjigje për të ardhmen e tij. Kur pushteti zgjedh të flasë vetëm për gurin, qytetarët kanë të drejtë të pyesin: çfarë po përpiqet të fshehë pas tij?
Edi Rama kishte të drejtë të dënonte dhunën. Askush nuk ka të drejtë të godasë një polic, një student apo cilindo qytetar. Por një gur nuk mund të përdoret për të mbuluar krizën e besimit mes qytetarëve dhe pushtetit.
Përgjegjësia politike nuk mund të reduktohet në numërimin e gurëve.
Policia nuk harton politikat e arsimit, nuk administron buxhetin dhe nuk vendos se si qeveriset vendi. Këto janë përgjegjësi të pushtetit politik. Prandaj, përballë zemërimit qytetar, kryeministri nuk duhet të mjaftohet me dënimin e dhunës; ai duhet të shpjegojë edhe çfarë ka dështuar në marrëdhënien e qeverisë me qytetarët.
Sepse pas çdo proteste nuk ka vetëm një incident. Ka zhgënjim, pasiguri dhe një ndjenjë të thellë se institucionet nuk dëgjojnë më.
Studenti që proteston paqësisht nuk është kriminel. Qytetari që kërkon dorëheqjen e kryeministrit nuk po sulmon Republikën. Shteti nuk është pronë e qeverisë dhe policia nuk mund të përdoret si mburojë politike.
Drejtësi për policin dhe studentin
Nëse një protestues godet një polic, prokuroria duhet të hetojë. Por nëse një polic dyshohet se ka përdorur forcë të paligjshme ndaj një studenti, hetimi duhet të jetë po aq i shpejtë, i pavarur dhe i besueshëm.
Drejtësia nuk mund të ketë një sy të hapur për gurin e protestuesit dhe një sy të mbyllur për shkopin e policit.
Uniforma nuk është imunitet dhe protesta nuk është krim. Çdo pretendim për përdorim të paligjshëm të forcës duhet të shqyrtohet mbi prova, me identifikim të përgjegjësve dhe pa standarde të dyfishta.
Në një shtet ligjor, përgjegjësia nuk përcaktohet nga pozicioni i individit, por nga veprimi i tij. Ligji duhet të mbrojë policin nga dhuna, por edhe qytetarin nga abuzimi i pushtetit.
Dialogu duhet të dëgjojë edhe kritikën
Edi Rama flet për dialog pa kushte. Por dialogu nuk është një skenë ku kryeministri flet dhe qytetarët dëgjojnë. Nuk është një përpjekje për t’i bindur protestuesit se qeveria ka gjithmonë të drejtë.
Dialogu i vërtetë përfshin edhe kërkesat më të vështira, përfshirë kërkesën për dorëheqje.
Kryeministri mund ta refuzojë këtë kërkesë, por nuk mund t’ua mohojë qytetarëve të drejtën për ta shtruar. Një qeveri që beson te legjitimiteti i saj duhet të përballet me kritikën, jo ta zëvendësojë atë me një incident në rrugë.
Guri duhet dënuar, por ai nuk është përgjigje për krizën e besimit. Një vend nuk bëhet më i sigurt vetëm sepse protestat shtypen apo zemërimi dënohet. Ai bëhet më i sigurt kur qytetarët besojnë se institucionet i dëgjojnë, i mbrojnë dhe u japin llogari.
Prandaj, zoti Rama, përgjegjësia juaj nuk mbaron te guri. Ajo fillon te qeverisja që e ka sjellë këtë zemërim në rrugë.
Guri mund të mbahet në dorë përpara kamerave, por nuk mund të mbahet si mburojë përballë një vendi që kërkon llogari.
