Inteligjenca artificiale po transformon me shpejtësi ekonominë globale dhe mund të ndikojë në rreth 40% të vendeve të punës në mbarë botën, duke ndryshuar mënyrën e punësimit, arsimit dhe funksionimit të bizneseve.
Paralajmërimi është bërë nga drejtoresha e Fondit Monetar Ndërkombëtar, Kristalina Georgieva, gjatë takimeve vjetore të FMN-së dhe Bankës Botërore, që po zhvillohen në Bangkok të Tajlandës.
Sipas Georgievës, zhvillimi i inteligjencës artificiale është një nga faktorët kryesorë që po ndihmon ekonominë botërore të ruajë një rritje prej rreth 3%, pavarësisht krizës energjetike dhe tensioneve ndërkombëtare.
Investimet masive në qendrat e të dhënave, pajisjet elektronike dhe infrastrukturën teknologjike kanë krijuar kërkesë të re në ekonomi, duke ndihmuar veçanërisht vendet aziatike që prodhojnë komponentë teknologjikë.
FMN vlerëson se këto investime mund të rrisin zhvillimin ekonomik të vendeve të përparuara aziatike me 0.5 deri në 1 pikë përqindjeje, ndërsa ekonomitë në zhvillim mund të përfitojnë një rritje shtesë prej 0.2 deri në 0.8 pikësh përqindjeje.
Megjithatë, përfitimet ekonomike shoqërohen me shqetësime serioze për tregun e punës.
Sipas Georgievës, inteligjenca artificiale mund të përmirësojë produktivitetin në disa profesione, të zvogëlojë nevojën për punonjës në të tjera dhe të çojë në zhdukjen e disa pozicioneve.
Rreth 40% e vendeve të punës në nivel global mund të ndryshojnë, të automatizohen pjesërisht ose të zëvendësohen me kalimin e kohës. Kjo nuk do të thotë se 40% e punonjësve do të humbasin vendin e punës, por se një pjesë e madhe e profesioneve do të transformohen.
Një nga shqetësimet kryesore lidhet me të rinjtë që sapo përfundojnë studimet dhe kërkojnë punën e tyre të parë.
Presidenti i Singaporit, Tharman Shanmugaratnam, paralajmëroi se në disa sektorë po dobësohet kërkesa për punonjës në pozicionet fillestare, pikërisht ato që tradicionalisht u japin të rinjve mundësinë për të hyrë në tregun e punës.
Ndërkohë, presidenti i Bankës Botërore, Ajay Banga, theksoi se inteligjenca artificiale mund të krijojë mundësi të reja për vendet në zhvillim, veçanërisht në bujqësi, shëndetësi dhe arsim.
Drejtuesit e institucioneve ndërkombëtare kërkojnë që qeveritë të investojnë në trajnimin e punonjësve dhe përshtatjen e sistemeve arsimore, në mënyrë që përfitimet e teknologjisë të mos shoqërohen me rritje të pabarazisë.
