34 vjet më parë, protagonistë të ngjarjeve që çuan në ndryshimin e sistemit njëpartiak në Shqipëri ishin padyshim studentët e universitetit, që asokohe mbante emrin e diktatorit Enver Hoxha. Por, në ato ditë të ftohta dimri politik, nisën të spikasnin edhe ata që do të shënonin ndryshimin e sistemit apo mbajtjen e tij me çdo formë. Sali Berisha mbërriti në Qytetin Studenti një ditë më vonë dhe që nga ajo kohë mori drejtimin e asaj që do të ishte Partia Demokratike, e cila sot ndodhet në opozitë. Protagonisti tjetër ishte Skënder Gjinushi, ish-ministri i Arsimit, që në krah të Ramiz Alisë debatoi me përfaqësinë e studentëve që kërkonin ndryshimin.
34 vite më pas, Sali Berisha dhe Skënder Gjinushi janë ende aktivë në jetën politike dhe publike. I pari drejton partinë më të madhe në opozitë, pasi ka drejtuar Shqipërinë si president dhe kryeministër. Ai foli sot para studentëve dhe të rinjve, duke u kërkuar atyre t’i bashkohen rrugëtimit të tij për ta risjellë PD-në në pushtet dhe Berishën kryeministër.
Por ky nuk është i vetmi paradoks. Skënder Gjinushi është sot drejtues i Akademisë së Shkencave të Shqipërisë. Pasi drejtoi një mini-parti për shumë vite, duke u ngjitur deri në postin e kryetarit të parlamentit, Gjinushi mori “dhuratë” postin e kryeakademikut, duke dhënë në këmbim partickën e tij. Sot, në ditën që shënon nisjen e procesit të demokracisë në Shqipëri, Akademia e Shkencave organizoi një takim për t’i dhënë një titull Baba Mondit.
Kjo ka qenë panorama e ditës së 8 dhjetorit, kujtesës për lëvizjen e studentëve, datë që kujtohet për rëndësinë e demokracisë në Shqipëri. Por bashkë me të mirat e saj, kjo ditë na rikujtoi se fosilet e politikës, në forma dhe mënyra të ndryshme, janë ende prezente në jetën tonë. Si një fakt që dëshmon se ndryshimi dhe riciklimi mbeten pengje që demokracia i nuk ka sjellë ende në Shqipëri.
A mund t’u urosh festën të rinjve në një vend që po zbrazet nga të rinjtë?
