“Uroj që të mos vijë dita kur ju dhe institucionet përgjegjëse të detyroheni të jepni llogari vetëm pasi të jetë marrë jeta ime.” Këtë paralajmërim Arlinda Sylaj Zekaj ia drejtoi Prokurorisë Themelore në Pejë në një letër të dorëzuar më 22 tetor. Tri ditë më vonë, më 25 tetor, ajo u vra në Vitomiricë të Pejës.
Në letrën e shkruar me dorë, Zekaj kërkonte ndërhyrje urgjente dhe hetimin e zyrtarëve që, sipas saj, nuk kishin përmbushur detyrat. Ajo ngrinte shqetësimin për sigurinë e saj, për moszbatimin e një vendimi gjyqësor dhe për mënyrën si institucionet po ia kalonin përgjegjësinë njëra-tjetrës. Dokumenti u publikua nga Gazeta Sinjali, ndërsa Prokuroria konfirmoi se kishte pranuar parashtresën dhe e kishte përcjellë për trajtim urgjent te institucionet përkatëse. Kryeprokurorja urdhëroi gjithashtu që pretendimet për përgjegjësi të mundshme penale të shqyrtoheshin nga një prokuror kompetent.
Një procesverbal policor i datës 22 tetor, i siguruar po nga Sinjali, dokumenton se atë mbrëmje Policia e kishte shoqëruar Zekajn në banesën e saj në Vitomiricë. Ish-bashkëshorti i saj nuk ia kishte hapur portën. Pas konsultimit me Prokurorinë dhe vlerësimit se nuk ishte e sigurt të qëndronte aty, asaj i ishte rekomanduar të shkonte te vëllezërit. Zekaj u largua atë mbrëmje drejt shtëpisë së tyre në Radac.
Tri ditë më vonë, Zekaj raportoi sërish në Polici dhunë në familje. Sipas Policisë, ish-bashkëshorti u ndalua për 48 orë, ndërsa ajo kërkoi të kthehej në banesën e saj. Patrulla e shoqëroi në Vitomiricë; rreth dhjetë minuta pasi policët u larguan, morën njoftimin për vrasjen. Ajo u gjet pa shenja jete në dhomën e gjumit. Për vrasjen dyshohet kunati i saj, Albert Sylaj, i cili, sipas njoftimeve të publikuara, ndodhet në arrati.
Prokuroria ka bërë të ditur se vendimi gjyqësor për shfrytëzimin e barabartë të shtëpisë ishte ekzekutuar nga prokurorja kujdestare, në bashkëpunim me Policinë. Ajo tha se parashtresa e Zekajt ishte përcjellë për trajtim urgjent në Polici, Gjykatën Themelore, Drejtorinë për Mirëqenie Sociale dhe Qendrën për Punë Sociale. Këto veprime janë pjesë e përgjigjes zyrtare të Prokurorisë; pretendimet e Zekajt për lëshime institucionale duhet të hetohen dhe të verifikohen.
Rrethanat e dy mbrëmjeve ngrenë pyetje që kërkojnë përgjigje: pse më 22 tetor u vlerësua se Zekaj nuk ishte e sigurt të qëndronte në banesë, ndërsa tri ditë më vonë u shoqërua sërish atje? Çfarë vlerësimi të rrezikut u bë pas denoncimit të saj të fundit? Dhe a u koordinuan Policia, Prokuroria dhe shërbimet sociale për ta mbrojtur?
Letra e 22 tetorit nuk provon vetvetiu përgjegjësinë penale të ndonjë zyrtari. Por ajo dokumenton se Zekaj kishte kërkuar ndihmë dhe kishte paralajmëruar për rrezikun ndaj jetës së saj. Tani hetimi duhet të përcaktojë jo vetëm kush e vrau, por edhe çfarë dinin institucionet dhe nëse vepruan për ta mbrojtur
