“Në vitin 1980, u dënova me vdekje nga regjimi ushtarak. Për gjashtë muaj në burg, prita ditën e ekzekutimit. Shpesh dridhesha nga frika e vdekjes. Por gjeja qetësi në faktin historik se, në fund, drejtësia mbizotëron. Isha dhe jam ende një lexues i pasionuar i historisë. Dhe e dija që, në çdo epokë, në çdo vend, kush jeton një jetë të drejtë, të përkushtuar ndaj popullit dhe njerëzimit, mund të mos fitojë, mund të përballet me një fund të tmerrshëm në jetën e tij, por do të triumfojë dhe do të nderohet në histori; kush fiton përmes padrejtësisë mund të sundojë sot, por historia do ta gjykojë gjithmonë si një humbës të turpshëm. Nuk mund të ketë përjashtime.”
Në fjalimin e tij të Çmimit Nobel, Kim Dae-jung tregoi historinë e guximit të tij në luftën kundër regjimeve autoritare në Korenë e Jugut. Për këtë arsye, ai u burgos disa herë. Pas dënimit me vdekje, Kim Dae-jung u dërgua në burgun e Chungju.
Gruaja e tij, Lee Hee-ho, thurte për t’i siguruar më shumë ngrohtësi se uniforma e burgut. Në qeli, atij i lejohej vetëm një fletë letre në muaj. Letrat për gruan e tij duhej t’i shkruante me shkronja të vogla për të përfshirë sa më shumë fjalë.
Kim Dae-jung shpesh quhet "Nelson Mandela i Koresë së Jugut". Ai ia kushtoi jetën e tij punës për demokracinë dhe të drejtat e njeriut në Korenë e Jugut.
