Më 11 maj shqiptarët brenda e jashtë atdheut do të shkojnë te kutitë e votimit për të zgjedhur deputetët e Kuvendit Popullor. Pra do caktojnë se cilët do jenë përfaqësuesit e tij për të qeverisur. Normal, do bëhen fushata, do shpalosen programe, do bëhen premtime dhe votuesi pasi t’i peshojë e t’i shohë nën interesat e tij do të verë shenjë te ai kandidat që përmbush pritmëritë e tij. Në fakt kështu duhet të ndodhë. Siç ngjet në shtetet demokratike. Por tek atdheu ynë Kodi Zgjedhor është hartuar e miratuar me aq marifete sa nuk gaboj po të them se Kuvendi Popullor është “zgjedhur” pa nisur ende votimi. Pra jo pas 11 majit, por shumë kohë përpara. Qysh në 2008 janë salduar kriteret, pra emrat e deputetëve që do përfshijë barku i sallës ku votohet për fatet e vendit.
Shkurt dhe në mënyrë figurative votimet në Shqipëri janë fiks si dasmat me mblesëri. Po mblesë janë kryetarët e partive. Ata vendosin se me cilët dhëndurë do të martohet Shqipëria. Zgjedhin jo të mençur, jo të pashëm, jo punëtorë, jo krenarë, por besnikët deri në lëpirje, servilët, dallkaukët dhe inferiorët. Vendosen emrat e tyre varg në listën e votimit e ndërkohë kryetarët e partive këndojnë refrenin e njohur të një filmi:
-Në mos njëri moj, tjetri,
Çupën do ma marrë.
Salla e Kuvendit është kthyer në notere të kryetarëve. Atje vijnë ligje klienteliste, grabitje të futura në nene pa fund, ndarje pasurish të vendit te një grusht njerëzish e dhëndurët e mblesëve ngrenë kartonat. As flasin, as debatojnë, as kundërshtojnë. Se ndaj i kanë futur në atë sallë, ndaj u japin pagë të majme, ndaj i lejojnë të vjedhin edhe diçka nëpër tendera.
11 maji po vjen. Partitë në fushatë dalin formalisht. Sa për të bërë adetin. Kaq siguri kanë me këtë Kod sa nuk flasin për progres, për ekonomi, për investime, por për timon, për tepsi, për kënetë, për burgun 313, për gjyqe në Amerikë, për Soros e antiSoros. Populli dëgjon, qan, qesh, mendon dhe pyet veten:
-A ia vlen të shkoj te kutia kur ajo është mbushur me emra ende pa lëviz nga shtëpia? A ia vlen ta përdhos votën, të zhvlerësoj veten? Jo, nuk ia vlen.
Nga Agim Xhafka
