Opinion nga Denada Kola
Në ditën e lindjes së kryeministrit Edi Rama, drejtorët e Bashkisë së Vlorës, nën udhëzimet e djeshme të tij, vendosën që si “dhuratë” t’i jepnin dorëheqjet.
Të gjithë drejtorët u rreshtuan një e nga një dhe dorëzuan në mënyrë unanime dorëheqjet e tyre.
Por duket se në Partinë Socialiste, dorëheqjet janë më të preferuara sesa shkarkimet nga kryeministri.
Kjo është një taktikë e njohur dhe e përsëritur ndër vite. Pak ditë më parë, një deputete e zgjedhur në qarkun e Fierit vendosi të dorëzonte mandatin e fituar për t’ia lënë vendin Zegjine Çaushit.
Kemi parë gjithashtu edhe dorëheqje të tjera në nivele më të larta, si ajo e Fatmir Xhafajt, i cili vendosi të lërë ministrinë për t’i hapur rrugë një figure me energji të reja.
Një tjetër rast është ai i deputetit Jurgis Çyrbja, i cili iu drejtua Kuvendit me letrën e dorëheqjes për shkak, sipas tij, të problemeve shëndetësore. Por vetëm 24 orë më pas, SPAK e arrestoi atë.
Një tjetër dorëheqje e bujshme ishte ajo e kryebashkiakut të Kukësit, Safet Gjici. Pas publikimit të një video skandali ku ai ishte i përfshirë në zyrën e tij, ai solli në media një nga dorëheqjet më të kuruara, krejt ndryshe nga mënyra e komunikimit të ish-kryebashkiakëve të mëparshëm.
Raste të tjera përmendim edhe atë të Saimir Tahirit, apo të drejtuesve të tjerë që kanë dorëzuar dorëheqjet në nivele të ndryshme drejtorish.
Një shembull tipik është Kadastra e Vlorës, ku ndër vite kemi parë më shumë drejtues të dorëhequr sesa zgjidhje për problemet e qytetarëve.
Edhe Drejtoria e AKU-së është një tjetër institucion ku dorëheqjet nuk kanë munguar, ndërkohë që problematika si salmonela mbeten pa zgjidhje konkrete.
Me shumë gjasë, do të shohim raste të tjera të ngjashme gjatë katër viteve të ardhshme, nën drejtimin e kryeministrit Edi Rama.
Mesa duket, ai ka zgjedhur që taktika e tij të jetë dorëheqja — jo për të shmangur problemet që mund të përfundojnë në gjykata, por si “koka turqish” që më shumë bëjnë lajm dhe harrohen, sesa kuptohet çfarë ka ndodhur realisht.
