Nga Muriel
Studentë të lënduar, të mitur që denoncojnë dhunë dhe një drejtësi që ende nuk ka dhënë përgjigje bindëse. Ndërkohë, shtohen pyetjet për policinë, rekrutimet dhe përgjegjësinë e pushtetit.
Ka diçka më të rëndë se pamjet e një studenti të rrëzuar përtokë, se një fëmije që denoncon dhunë në komisariat.
Është heshtja e atyre që janë betuar ta mbrojnë!
Avokati i Popullit ka raportuar 26 persona me pretendime dhe shenja dhune në Bllokun e Sigurisë. Janë ngritur shqetësime për trajtimin e të miturve. Komiteti Shqiptar i Helsinkit ka kërkuar hetimin e dhunës dhe të përgjegjësisë së mundshme të zinxhirit komandues.
Ndërkohë, nuk është konfirmuar publikisht asnjë arrestim polici për këto episode.
Pse shteti vepron kaq shpejt ndaj protestuesve të dyshuar, por nuk demonstron të njëjtën vendosmëri kur dyshohet se polici ka goditur qytetarin?
Fëmijët nuk janë armiqtë e Republikës!
Një fëmijë nuk është armik. Një student nuk është kërcënim kombëtar. Një protestues nuk është pronë e qeverisë.
Policia ka detyrimin të ruajë rendin. Por uniforma nuk është licencë për dhunë. Komisariati nuk është vend ku dinjiteti i qytetarit zhduket.
Fëmija nuk është trup për t’u goditur. Protestuesi nuk është shënjestër për t’u poshtëruar!
Nëse një polic ka ushtruar dhunë të paligjshme ndaj një fëmije, ai ka tradhtuar detyrën dhe besimin e Republikës.
A po refuzojnë policët të përballen me popullin?
Në diskutime jozyrtare qarkullon pretendimi se mbi 300 policë kanë dorëzuar detyrën, sepse nuk duan të përfshihen në përplasje me bashkëqytetarët.
Kjo shifër dhe ky motiv nuk janë verifikuar. Por Policia e Shtetit duhet të publikojë të dhënat për dorëheqjet, largimet dhe transferimet gjatë protestave.
Ndërkohë, është paralajmëruar rritje pagash për policinë.
Policët meritojnë paga dinjitoze. Por asnjë rritje page nuk mund të përdoret për të blerë bindjen ndaj urdhrave të paligjshëm.
Polici paguhet për të mbrojtur qytetarin, jo për t’u kthyer në mercenar të pushtetit!
Kush po rekrutohet për të dalë në rrugë?
Qarkullojnë gjithashtu pretendime për angazhimin e studentëve të Akademisë së Sigurisë në operacionet gjatë protestave, rekrutime të përshpejtuara dhe përfshirje të mundshme të personave me lidhje kriminale.
Këto pretendime nuk janë provuar. Por kërkojnë sqarim të verifikueshëm.
A janë angazhuar studentë të Akademisë? Me çfarë kompetencash? A janë respektuar procedurat e rekrutimit dhe kontrollet e figurës?
Asnjë person i paautorizuar apo i papërgatitur nuk duhet të ushtrojë forcë mbi qytetarët!
Prokuroria, ku janë rezultatet?
Prokuroria e Tiranës ka njoftuar tri materiale kallëzuese për veprimet e policisë. Disa efektivë janë pezulluar administrativisht.
Por pezullimi nuk zëvendëson hetimin penal.
Arrestimi kërkon prova dhe kushte ligjore. Askush nuk duhet të arrestohet për të kënaqur zemërimin publik.
Por ligji nuk është strehë për pasivitetin. Procedura nuk është alibi për vonesën!
Prokuroria duhet të sigurojë pamjet, dëshmitë, raportet mjekësore dhe komunikimet operative.
Kush goditi? Kush urdhëroi? Kush kontrollonte përdorimin e forcës? Kush duhej të ndërhynte? A u fshehën prova?
Drejtësia nuk mund të jetë rrufe për qytetarin dhe mjegull për uniformën!
Zoti Rama, Shqipëria nuk është prona juaj!
Edi Rama mban përgjegjësi politike për mënyrën se si qeveria garanton rendin dhe respekton të drejtat themelore.
Nuk mund të kërkosh respekt për policinë dhe të mos kërkosh me të njëjtën forcë respekt për qytetarin.
Nuk mund të flasësh për shtetin ligjor, ndërsa denoncimet për dhunë ndaj të miturve presin përgjigje.
Zoti Rama, policia nuk është e juaja. Shteti nuk është i juaji. Shqipëria nuk është e juaja!
Pushteti është i përkohshëm. Të drejtat e qytetarëve janë të patjetërsueshme.
Prokuroria dhe SPAK-u, jepini përgjigje qytetarëve!
Prokurori i Përgjithshëm duhet të sqarojë çfarë po bëhet për garantimin e hetimeve efektive, brenda kompetencave të tij.
SPAK-u duhet të sqarojë nëse ka kallëzime që përfshijnë vepra brenda juridiksionit të posaçëm, përfshirë përgjegjësi të mundshme të zyrtarëve të lartë.
Prokuroritë kompetente dhe AMP-ja duhet të hetojnë çdo informacion konkret për dhunë, rekrutime të paligjshme ose përfshirje të personave të paautorizuar.
Nuk kërkojmë arrestime politike. Kërkojmë hetime që nuk tremben nga politika!
Mjaft me heshtjen! Mjaft me frikën!
Kjo çështje është më e madhe se një protestë, një parti apo një kryeministër.
Është çështja nëse një prind mund t’ia besojë fëmijën shtetit. Nëse një student mund të protestojë paqësisht pa frikën e keqtrajtimit. Nëse një polic mund të zbatojë ligjin pa presion politik.
Sot është fëmija i dikujt tjetër. Nesër mund të jetë fëmija juaj!
Çdo pretendim serioz duhet të hetohet. Çdo abuzim i provuar duhet të ndëshkohet. Çdo drejtues duhet të japë llogari për përgjegjësinë e vet.
Qytetarët kanë të drejtë të kërkojnë transparencë, të dokumentojnë shkeljet, të denoncojnë abuzimet dhe të protestojnë paqësisht.
Një shtet që nuk heton seriozisht dhunën e denoncuar ndaj fëmijëve nuk mund të kërkojë besimin e qytetarëve vetëm me forcën e uniformës.
Zoti Prokuror i Përgjithshëm, zoti drejtues i SPAK-ut, zoti Kryeministër: shqiptarët meritojnë përgjigje!
Jo justifikime. Jo propagandë. Jo heshtje!
Sepse drejtësia nuk provohet kur është e fortë me të dobëtin. Provohet kur është e barabartë edhe përballë të fortit.
Për kë po punon drejtësia — për qytetarin apo për pushtetin?
