Bashkia Lushnje ka nxjerrë në ankand 70% të aksioneve të Klubi i Futbollit Lushnja 1930, ndonëse vetë aksionet rezultojnë nën masë sekuestroje konservative të regjistruar në QKB nga një shoqëri përmbarimore private.
Sipas njoftimit zyrtar të ankandit, Bashkia ka shpallur shitjen e aksioneve të klubit me procedurë të hapur, ndërsa ankandi pritet të zhvillohet më 1 qershor 2026. Vlera fillestare e shitjes është përcaktuar rreth 98 milionë lekë të vjetra.
Por dokumentet e QKB-së tregojnë një tjetër realitet.
Në ekstraktin historik të shoqërisë rezulton se më 17 shkurt 2026 është regjistruar urdhri i Zyrës Përmbarimore private “Astrea”, ku vendoset sekuestro konservative mbi aksionet e klubit dhe mbi të drejtat që burojnë prej tyre, duke ndaluar qartësisht “tjetërsimin dhe disponimin” e aksioneve, si edhe çdo veprim që mund të ndryshojë të dhënat në regjistrin tregtar.
Pra, ndërsa në QKB aksionet rezultojnë të bllokuara deri në një urdhër të dytë të përmbaruesit, nga ana tjetër Bashkia i nxjerr ato në ankand publik.
Një situatë që ngre jo pak pikëpyetje juridike, si mund të shiten aksione që rezultojnë të sekuestruara? A ekziston një autorizim tjetër që nuk është bërë publik? Apo kemi të bëjmë me një procedurë që bie ndesh me vetë masën e sekuestros? Pyetje për të cilat bashkia do të duhet të japë sqarim.
Megjithatë, pavarësisht procedurave ligjore, rasti i klubit të futbollit të Lushnjës është një pasqyrë e mënyrës sesi klubet e futbollit trajtohen në Shqipëri. Si barrë financiare dhe si pronë që kalon dorë më dorë mes krizash, borxhesh dhe përmbarimesh.
Lushnja zhvilloi një sezon të dobët në Kategorinë e parë të futboollit vendas duke e mbyllur në vendin e fundit me 26 pikë. Klubi ka prekur pikën më të ulët në historinë e tij, pasi vitin tjetër do të luajë në nivelin e tretë të futbollit shqiptar. Tifozët akuzojnë keqmenaxhimin e klubit nga ana e drejtuesve për këtë situatë.
