Mëngjesin e sotëm, në fshatin Trojas të Belshit, një tjetër elektricist i OSHEE-së humbi jetën në krye të detyrës. Klajdi Zekthi, 32 vjeç, ra në kontakt me energjinë elektrike teksa po punonte për riparimin e një linje dhe ndërroi jetë në vend.
Ky është rasti i tretë brenda vitit 2026 ku një punonjës i rrjetit elektrik humb jetën gjatë punës. Dhe kur vdekjet përsëriten me të njëjtën skemë, në shtyllë, në linjë, në terren, atëherë nuk flitet më thjesht për aksident. Flitet për një sistem sigurie që nuk po mbron njerëzit e vet.
Në shkurt 2026, në fshatin Rrilë të Lezhës, një elektricist i OSHEE-së, i raportuar në media si 27-vjeçari M.P., humbi jetën pasi ra në kontakt me rrymën gjatë riparimit të një defekti në shtyllë. Pas ngjarjes, u proceduan katër punonjës të tjerë të OSHEE-së për shkelje të rregullave të sigurisë teknike.
Më 22 korrik, në Himarë, humbi jetën Bashkim Boçi, 55 vjeç, punonjës i OSHEE-së prej vitesh. Ai po punonte për rikthimin e energjisë pas stuhisë, kur dyshohet se iu shkëput rripi i sigurisë dhe ra nga një shtyllë rreth 9 metra e lartë. Edhe ky rast u paraqit si tragjedi në krye të detyrës, por pyetja mbetet e njëjtë: kush mban përgjegjësi kur punonjësi del në terren në kushte të rrezikshme dhe vdes?
Një tjetër rast i rëndë është raportuar më 11 shtator në Marglliç të Patosit, ku humbi jetën elektricisti 46-vjeçar Ermal Debrova, nga Elbasani, pranë një shtylle elektrike të rrëzuar. Disa media raportojnë se ai punonte për një firmë private që operonte në zonë, ndaj ky rast nuk mund të futet ende zyrtarisht në bilancin e OSHEE-së, por e bën edhe më të qartë problemin: siguria në punimet elektrike në Shqipëri është kthyer në një pikë të zezë.
Në çdo njoftim thuhet “ra në kontakt me rrymën”, “ra nga shtylla”, “po riparonte defektin”. Por pas këtyre formulimeve fshihet një zinxhir pyetjesh që askush nuk po i çon deri në fund: a ishte ndërprerë energjia në linjë? A kishte urdhër pune të dokumentuar? A ishin pajisjet e sigurisë të kontrolluara? A punonin ekipet me protokoll të plotë apo nën presionin për të rikthyer sa më shpejt energjinë? A ka hetim real administrativ, apo vetëm procedime pas vdekjes?
OSHEE nuk mund të kujtohet për punonjësit vetëm kur publikon angazhime në terren, plane masash apo njoftime për investime. Nëse brenda pak muajsh tre elektricistë humbin jetën në detyrë, problemi nuk është më thjesht “aksident”. Është alarm institucional.
Në një vend normal, pas rastit të parë do të kishte auditim të protokolleve të sigurisë. Pas rastit të dytë, pezullime dhe hetim të brendshëm. Pas rastit të tretë, përgjegjësia nuk mund të mbetet te punonjësi që nuk flet dot më.
Shtyllat e OSHEE-së po marrin jetë njerëzish. Dhe nëse çdo vdekje mbyllet me një njoftim ngushëllimi, atëherë problemi nuk është vetëm te rryma, por te një sistem që i dërgon punonjësit drejt rrezikut dhe pastaj e quan tragjedi atë që duhet të ishte parandaluar.
