Britania po ndërmerr një nga ndryshimet më të rëndësishme të politikës së saj ndaj Izraelit në dekadat e fundit, duke vendosur masa ekonomike kundër vendbanimeve izraelite në Bregun Perëndimor të pushtuar.
Sekretari britanik i Jashtëm, Ed Miliband, ka udhëhequr përpjekjen për të ndaluar tregtinë me vendbanimet dhe për të kufizuar përfshirjen ekonomike britanike në projektet që lidhen me zgjerimin e tyre.
Qeveria britanike argumenton se vendbanimet janë të paligjshme sipas së drejtës ndërkombëtare dhe po e bëjnë gjithnjë e më të vështirë realizimin e një zgjidhjeje me dy shtete.
Miliband ka arritur gjithashtu të krijojë një koalicion prej 12 shtetesh, ku përfshihen Franca dhe Kanadaja, për të koordinuar presionin ndaj vendbanimeve izraelite.
Guardian e ka përshkruar qasjen e re si një lloj “doktrine Miliband”, duke argumentuar se Britania po përpiqet t’i japë një rol më të madh të drejtave të njeriut dhe të drejtës ndërkombëtare në politikën e saj të jashtme.
Masat nuk kufizohen domosdoshmërisht vetëm te produktet. Londra po shqyrton mënyra për të penguar edhe kompanitë britanike që të ndihmojnë financiarisht ose ekonomikisht në projektet e vendbanimeve.
Izraeli ka reaguar ashpër. Pas vendimit britanik, qeveria izraelite njoftoi mbylljen e konsullatës britanike në Jerusalemin Lindor dhe vendosi masa ndaj disa shtetasve britanikë.
Kryeministri britanik Andy Burnham ka mbrojtur vendimin, duke deklaruar se Britania duhet të “qëndrojë kundër padrejtësisë” dhe të mbrojë perspektivën e krijimit të një shteti palestinez.
Ndryshimi shënon një shkëputje të fortë nga politika britanike e viteve të mëparshme, kur qeveritë kritikonin zgjerimin e vendbanimeve, por rrallë merrnin masa konkrete ekonomike.
