Në këtë përshkallëzim të tensioneve në Lindjen e Mesme, Irani ka dy avantazhe kyçe: gjeografinë dhe qëndrueshmërinë e regjimit.
Edhe pse fuqia ushtarake e SHBA-së, duket shumë më e madhe, analiza e fitoreve vetëm bazuar në objektivat e goditura ose komandantët e vrarë është e gabuar. Ky konflikt nuk është thjesht për dominim ushtarak, për Iranin, bëhet fjalë për mbijetesën e regjimit, analizon BBC.
Regjimi i Republikës Islamike, i cili ka pasur popullaritet të kufizuar para fillimit të tensioneve, duhet të mbijetojë për të shpallur fitoren dhe për të ruajtur pozicionin e tij në rajon. Çdo pritshmëri se fuqia e SHBA-së mund të detyronte Iranin të pranonte paqe sipas kushteve të Uashingtonit ka rezultuar e zhgënjyese.
Nga ana tjetër, gjeografia i jep Teheranit një mjet strategjik: kontrollin e pjesshëm mbi furnizimet globale të naftës, duke pasur ndikim mbi kalimin e anijeve përmes Strait of Hormuz. Kjo pozicionon Iranin në një rol kyç që mund të ndikojë në tregjet ndërkombëtare dhe në dinamikat e fuqisë në rajon.
